Aλάδανος ή λάδανο (Ladanum)

<-Το φυτο λαδανία (Cistus Creticus or Cistus Incanus)

Aλάδανος ή λάδανο
Το λάδανο ή ο αλάδανος είναι μια αρωματική ρητίνη με έντονες φαρμακευτικές ιδιότητες η οποία μαζεύεται από τα φύλλα του φυτού Κίσθος Κρητικός [το υποείδος κρητικός(Cistus Creticus spp. Creticus) ή ( Cistus incanus) ή (Cistus villosus)].

Η συλλογή με τον τρόπο αυτό γίνεται μόνο από το ειδος Cistus creticus και εξαρτατε από το μικροκλίμα της περιοχής.Στις παλαιότερες εποχές ήταν δυνατή και σε αλλά σημεία της ανατολική Μεσογείους όπως η κοιλάδα της Γαδαδ και η Κύπρος, με την μεταβολή του κλήματος στις περιοχές αυτές, η συλλογής σταμάτησε.

Η ρητίνη λάδανο από το φυτό Cistus Creticus έχει μεγάλη ιστορία.
Χώρες με αναπτυγμένη την βιομηχανία των αρωμάτων αντιλαμβανόμενες την άξια του λαδάνου και μην έχοντας την δυνατότητα να παράγουν λάδανο από άλλο είδος κίστου με διαφορετικά άρωμα και ιδιότητες.

Ο λάδανος από το φυτό Cistus Creticus είναι ένα φυσικό προϊόν.

Η ρητίνη που παράγεται από το φυτό (Cistus Creticus spp. Creticus) or ( Cistus incanus) or (Cistus villosus) έχει καλύτερες φαρμακευτικές και αρωματικές ιδιότητες.

<- Η ρήτινη λάδανο

Το λάδανο ή αλάδανος "Το Μυρο της Βίβλου ".

Merry Christmas and a Happy New Year


"The Adoration of the Magi" El Creco Dominikos Theotokopulos(He comes from area of labdanum).


Myrrh is mentioned in the Bible (Psalm 45:8; Song of Solomon 4:14) and is believed to have been a mixture of myrrh and the oleoresin labdanum. One of the three gifts the Magi brought to Jesus Christ (Matthew 2:11) was myrrh. Myrrh gum resin was also used as a stimulant tonic and is even used today as an antiseptic in mouthwashes as well as to treat sore gums and teeth.

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΛΑΔΑΝΟΣ

Μινωικός Πολιτισμός
Η Φραγκάκη Ευαγγελία στο βιβλίο της «Συμβολή εις τη δημώδη ορολογία των φυτών» μιλάει για την ομορφιά των ανθών της αλαδανιάς που προκάλεσαν την προσοχή των Μινούτων καλλιτεχνών. Γι’ αυτό και την βλέπουμε να εικονίζεται στην τοιχογραφία του παλατιού της Κνωσού «το γαλάζιο πουλί».
“Απόσπασμα από το φυλλάδιο του 3θεσιου Δημοτικού Σχολείου Σισών που εκδόθηκε για το σχολικό πρόγραμμα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης την περίοδο 2004-2005 με τίτλο «Λαδανιά το αρωματικό φυτό του τόπου μου».” .

Αρχαίοι Έλληνες.
Τον αλάδανο τον αναφέρεται από τον Ηρόδοτο (ο πατέρας της ιστορίας) το 500π.χ. και μάλιστα με τρόπο που ισχύει ακόμα και σήμερα.

Ρωμαίοι.
Το επιστημονικό όνομα του αγκίσαρου, το φυτό από το οποίο συλλέγετε το αλάδανο, είναι cistus creticus spp. Creticus είναι ρωμαϊκό.
Ο Διοσκουρίδης (1ος αιώνας μ.Χ.) «πατέρας της φαρμακολογίας» ήταν ιατρός και βοτανολόγος του Ρωμαϊκού Στράτου και αναφέρετε στο αλάδανο και της φαρμακευτικές ιδιότητες του με αναλυτικό τρόπο.

Βίβλος.
Το Mύρο της Βίβλου είναι το αλάδανο.

Χριστιανισμός.
Ορθοδοξία.
Το λάδανο ή αλάδανο αποτελεί ένα από τα σαράντα συστατικά που απαιτούνται για την παρασκευή του Άγιου Μύρου.
Ρωμαιοκαθολικοί.
Γύρη από το φυτό cistus creticus έχουν βρεθεί στην Ιερή συνδονη του Τορίνο. Στοιχείο ότι η συνδονη ήταν στη Παλαιστίνη αφού το φυτό cistus creticus υπάρχει σε μεσογειακά οικοσυστήματα.

Άραβες - Ισλάμ.
Ίσως ο λαός που έχει δώσει την περισσότερη σημασία στην ρητίνη αλάδανο αφού την χρησιμοποιούν ως θύμιασα και αποτελούν τον ΚΥΡΙΟ εξαγώγιμο προορισμό του προϊόντος αυτού.

Ευρωπαίοι περιηγητές στην Κρήτη.
Όσοι περιηγητές – βοτανολόγοι (Pierre Belon 1517-1564) και (Joseph Pitton de Tournefort) πέρασαν από την Κρήτη, ακολουθώντας τα χνάρια των αρχαίων βοτανολόγων (Διοσκουρίδη ), αναφέρθηκα στο φυτό στον αλάδανο και στον τρόπο συλλογή του με αναλυτικό τρόπo.

ΠΕΡΙΟΧΗ ΑΛΑΔΑΝΟΥ- AREA OF LADANUM

Το αργαστήρι του Αλαδανάρη

Μέχρι τις αρχές του 20 αιώνα από τις περιγραφές των «παλιών» Σίσανων, η μορφή του αργαστηριού ήταν όπως περιγράφεται στα αρχαία κείμενα (Διοσκουρίδη) και στις περιγραφές των περιηγητών (Joseph Pitton de Tournefort) δηλαδή τα λουριά του κατασκευαζόταν από δέρμα ζώου κομμένο σε στενές λουρίδες. Το αλάδανο από το αργαστήρι αυτό μαζευόταν με μαχαίρι.







Επειδή η εργασία περισυλλογής του αλαδάνου είναι πολύ δύσκολη, τους Σισσανους τους απασχολούσε ΠΑΝΤΑ η εύρεση ενός υλικού με καλύτερες προσροφητικές ιδιότητες για τον αλάδανο, δηλαδή να «κολλάει» καλύτερα. Με την ανακάλυψη του πλαστικού άρχισε ο πειραματισμός με διάφορα υλικά που πρόσφορε η τεχνολογία. Στη αρχή χρησιμοποιήθηκα σχοινιά, ο αλάδανος κολλούσε καλύτερα από το δέρμα αλλά περνοντα από αυτά με μεγαλύτερη δυσκολία και μετά από λίγες χρήσεις το εργαστήρι γινόταν βαρύτερο και ητα ένα συμαντικο μιονεκτιμα για ένα άτομο που δούλευε κάτω από τον καυτό ήλιο του καλοκαιριου. Μέχρι που να ανακαλύπτουν τα πλάστηκα λουριά από τον Ιωάννη Γ. Τσίκαλα ή Χριστουλογίαννη και το αργαστήρι να πάρει την τελική μορφή του. Τα λουριά έχουν καλές προσροφητικές ιδιότητες, ο αλάδανος απομακρύνετε εξελοκληρου από το αργαστήρι και κατά συνέπεια δεν αυξάνει το βάρος του.

Video : ΠΩΣ ΜΑΖΕΥΕΤΕ Ο ΑΛΑΔΑΝΟΣ

ΣΥΛΛΟΓΗ

Το φυτό αγκίσαρος ή αλαδανιά (cistus creticus ssp creticus).



Το χωρίο Σίσες

Στις Σίσες υπάρχουν μεγάλες περιοχές, όπου ευδοκιμούν αποκλειστικά και μόνο αγκίσαροι. ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΜΩΒ λουλούδια, παράγουν αλάδανο. Οι περιοχές αυτές ονομάζονται αλαδανότοποι. .

Στα τέλη περίπου Μαΐου κάθε χρόνο, μόλις αρχίσει δηλαδή η ζέστη του καλοκαιριού, οι αγκίσαροι είναι έτοιμοι για να αρχίσει η περισυλλογή του αλαδάνου. Για να συλλέξουμε τον αλάδανο από το φυτό, χρησιμοποιούμε ένα αργαστήρι, μια κατασκευή από ξύλο που πάνω της έχουμε δέσει πλαστικά λουριά. Χτυπώντας αυτά τα λουριά πάνω στο φυτό, το πλαστικό μαζεύει τον «ιδρώτα» των φύλων. Ο ιδρώτας αυτός όταν κρυώσει στερεοποιείται και γίνεται μαύρος.



Για να μαζευτεί ο αλάδανος πρέπει να κάνει ζέστη και να έχει ηλιοφάνεια. Όταν μαζευτεί ο αλάδανος από ένα φυτό, χρειάζεται μια-δυο μέρες για να ξαναπαρουσιαστεί ο χαρακτηριστικός ιδρώτας, δηλαδή το υγρό του αγκίσαρου που γίνεται αλάδανος. Η εργασία της περισυλλογής του αλαδάνου είναι πολύ κουραστική και επίπονη, γιατί ο αλαδανάρης πρέπει να ανεβοκατεβαίνει στα βουνά μέσα στη ζέστη και μέσα σε πολύ μεγάλη θερμοκρασία.

Αφού τελειώσει η περισυλλογή του αλαδάνου και τα γαλάζια λουριά του αργαστηριού, έχουν μαυρίσει, δηλαδή ο ιδρώτας του αγκίσαρου έχει στερεοποιηθεί τότε πρέπει να πάρουμε από τα λουριά τον αλάδανο. Γι’ αυτό αφήνουμε τα αργαστήρια, αρκετή ώρα κάτω από τον ήλιο για να μαλακώσει η μαύρη πάστα που βρίσκεται πάνω στα λουριά.

Το τελευταίο στάδιο της περισυλλογής του αλαδάνου είναι να το πάρουμε πάνω από το αργαστήρι. Με το ξυστρί σφίγγουμε το λουρί και τραβώντας, μαζεύουμε τον αλάδανο. Όταν περάσει λίγη ώρα το υλικό που μαζεύουμε, γίνεται Για να καθαρίσουμε τα λουράκια του αργαστηριού και να μαζέψουμε τον αλάδανο, χρησιμοποιούμε ένα ξυστρί. Το ξυστρί συνήθως είναι συνδυασμός από δύο κλειδαριές.
Απο τον bloger exastal: http://www.exastal.blogspot.com/

Ξύσιμο Αργαστηριού του Αλαδάνου σε Φώτο.

Όταν μαυρίσει το αργαστήρι του αλαδανάρη ακολουθεί το ξύσιμο του αργαστηριού. Συνεχίζεται δηλαδή και ολοκληρώνεται η κουραστική περιπέτεια της συλλογής αλαδάνου. Παλιότερα έβγαζαν τον αλάδανο από τα λουριά του αργαστηριού με μαχαίρια, σήμερα χρησιμοποιούν ευκολότερο τρόπο χρησιμοποιώντας ένα εργαλείο που το αποκαλούν ΞΥΣΤΡΙ

Το αργαστήρι πρέπει να "κάτσει" πολλή ώρα στον ήλιο, ώστε να ζεσταθεί και να μαλακώσει ο αλάδανος, μέχρι ν' αρχίσει το ξύσιμο.

Η διαδικασία είναι είναι κουραστική και δύσκολη γιατί πρέπει να γίνεται κατά την διάρκεια της ημέρας υπό το φως του ήλιου έτσι ώστε ο αλάδανος να διατηρείται ζεστός και μαλακός.

Λουρί το λουρί μαζεύεται ο αλάδανος. Στην αρχή είναι εύπλαστος αλλά αργότερα γίνεται πολύ σκληρός, που για να ξαναγίνει εύπλαστος πρέπει να ζεσταθεί σε μεγάλη θερμοκρασία.




Οι φωτογραφίες προέρχονται από την περιβαλλοντική εργασία του 3/θεσιου Δημοτικού Σχολείου Σισων. Site:http://dim-sison.reth.sch.gr

ΜΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΔΥΣΚΟΛΗ ΕΡΓΑΣΙΑ

Η συλλογή του αλαδάνου (αλαδανισμα και το ξύσιμο του αργαστηριού) είναι πραγματικά μια δύσκολη εργασία γιατί πρέπει να γίνει κάτω από το καυτό ήλιο και ιδιαίτερα την περίοδο από τα μέσα Μάιου μέχρι το τέλος του Ιουλίου, περίοδος που μάζευε ο αλάδανος. Την περίοδος κατά την οποία ιδρώνει ο αγκίσαρος και κολλάει ο αλάδανος. Έστω και λίγο αεράκι να φυσάει όπως τα μελτέμια του Αυγούστου ο αλάδανος δεν μαζεύατε.

Συμπερασματικά λοιπόν ο αλάδανος θέλει ΖΕΣΤΗ ΚΑΙ ΑΠΝΟΙΑ.

Βέβαια αποτελούσε την κυριότερη πηγή εισοδήματος για του Σισανους για τι όπως χαρακτηριστικά λένε «ο αλάδανο χρειάζεται ένα κακό πουκάμισο και ένα κακό παντελόνι».

ΓΥΝΑΙΚΕΣ – ΑΛΑΔΑΝΟΣ

Συνήθως οι γυναίκες των αλαδανάρηδων αναλαμβάνουν το ξύσιμο του αργαστιργιου Παρόλο που η συλλογή του αλαδάνου, με τον παραδοσιακό μηχανικό τρόπο, είναι μια πολύ δύσκολη εργασία ΓΙΑΤΙ ο αλαδανάρης ΠΡΕΠΕΙ να αργάζετε κάτω από τον καυτό ήλιο του καλοκαιριού έτσι ώστε να ¨κολλήσει ¨ ο αλάδανος. Είχαμε τα τελευταία χρόνια στην διαδικασία αυτή και την συμμετοχή των ΓΥΝΑΙΚΩΝ.

ΟΙ ΓΑΜΠΡΟΙ

Οι γαμπροί των Σίσανων με το που πετούσαν στο χωριό ενθουσιαζόταν από το γεγονός αυτό ΑΛΛΑ στα μέσα της περιόδους την έκαναν. Ακόμη και οικονομικοί μετανάστες τις πρώτες χρονιές ήταν όλα καλά αλλά τώρα μουρμουρίζουνε.

Φωτογραφία από εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ.

ΤΟ ΠΡΟΙΟΝ ΑΛΑΔΑΝΟΣ(LADANUM OR LABDANUM) ΑΠΟ ΤΟΝ CISTUS CRETICUS

Πρώτη φορά

Επεξεργασία της ρητίνης Λάδανο από το φυτό Κίστος ο Κρητικός (Cistus Creticus) που συλλέγετε με τον παραδοσιακό τρόπο.

Η επεξεργασία του λάβδανου βασίζεται στην ιδιότητα να διαλύεται σε διάφορους διαλυτές.Η συμπεριφορά του λαδάνου ως προς τους διαλυτές είναι η εξής:

1. Το λάδανο από το φυτό Κίστο τον Κρητικό (Cistus creticus) διαλύεται πλήρως και άμεσα στο καθαρό οινόπνευμα δίνοντας ένα ερυθρό αλκαλικό διάλυμα.

2. Το λάδανο από το φυτό Cistus Creticus διαλύεται στους υδρόφοβους διαλυτές κυρίως παράγωγα πετρελαίου όπως εξάνιο επτάνιο βενζίνη νάφθα.

3. Το λάδανο από το φυτό Cistus Creticus διαλύεται στο ελαιόλαδο

Η πιο εύχρηστη μέθοδο για την παραλαβή των αιθέριων ελαίων από ρητίνες είναι η εκχύλιση με πτητικούς διαλύτες.


























Πρόσφατη μέθοδος για την εξαγωγής αιθέριων ελαιών από ριτηνες είναι η εκχύλιση με εξαιρετικά κρίσιμο διοξείδιο του άνθρακα (CO2). Αυτή η μέθοδος έχει πολλά οφέλη, συμπεριλαμβανομένης της αποφυγής των πετροχημικών υπολειμμάτων στο προϊόν. Το εξαιρετικά κρίσιμο διοξείδιο του άνθρακα σε κατάλληλες συνθήκες πίεσης και θερμοκρασίας μετατρέπεται σε υγρό και χρησιμοποιείται ως διαλύτης στην εξαιρετικά κρίσιμη ρευστή εξαγωγή Το διοξείδιο το άνθρακα αφού διαλύσει το λαδανο και διαχωριστούν οι φάσεις δεν παράγει άμεσα το αιθέριο έλαιο (το λάδανο απόλυτο labdanum absulote), θα εξαγάγει και τα κεριά και τα αιθέρια έλαια που αποτελούν ένα μιγμα. Η επόμενη επεξεργασία με το υγρό διοξείδιο του άνθρακα, που επιτυγχάνεται στον ίδιο εξολκέα με μόνο να χαμηλώσει τη θερμοκρασία εξαγωγής, θα χωρίσει τα κεριά από τα αιθέρια έλαια. Αυτή η διαδικασία χαμηλότερης θερμοκρασίας αποτρέπει την αποσύνθεση και τη μετουσίωση των ενώσεων. Όταν η εξαγωγή είναι πλήρης, η πίεση μειώνεται σε περιβαλλοντικό και το διοξείδιο του άνθρακα επανέρχεται πίσω σε αέριο, μην αφήνοντας κανένα υπόλειμμα.

Δομήνικος Θεοτοκοπουλος (El Creco)

Και το χωριό Φοδελε, γενέτειρα του ποιο μεγάλου και διάσημου Έλληνα ζωγράφου του Δομίνικου Θεοτοκοπούλου, είναι περιτριγυρισμένο με το φυτό αλαδανια (Cistus Creticus). Αλλά οι Φοδέλιανοι δεν ασχοληθήκαν ποτέ με την συλλογή του αλαδανου καθότι ανέκαθεν ήταν πλούσιο χωριό παρήγαγε πορτοκαλιά λαδί κ.α.

Ο ΚΑΥΣΩΝΑΣ ΤΟΥ ΙΟΥΝΙΟΥ Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΜΑΖΕΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΑΛΑΔΑΝΟΥ

Το χαρακτηριστικό που έχει η περιοχή για τον αλάδανο, βασίζετε σε πολλούς παράγοντες :
1.Το υπέδαφος.
2.Η θέση του χωρίου.
3.Αλλά κυριότερος είναι το μικροκλίμα της περιοχής.

Για να γίνει ο αλαδανος ή λάδανο πρέπει
1.Να μη φυσάει.
2.Να έχει ζεστή.
3.Να μην είναι ο καιρός νότιο 3να μη έχει βρέξει κατά την διάρκεια του καλοκαιριού.

Συμπερασματικά η παραγωγή του αλαδανου είναι μια λεπτή διαδικασία. Έτσι με την ανομβρία και την ζεστή ο αλαδανος έγινε από τα μέσα Απριλίου αλλά με τις απρόσμενες βροχές του Μαΐου το κλαδί του αγκίσαρου ζωντάνεψε με αποτέλεσμα να χαθεί ο αλαδανος. Με τον καύσωνα του Ιουνίου ο αλάδανο θα ξαναγίνει σε περισσότερη ποσότητα.Θα ξαναμυρίσει ο τόπος τα γένια των τράγων θα γεμίσουν αλάδανο και οι αλαδανάρηδες είναι έτοιμοι να τον μαζέψουν

ΒΙΒΛΟΣ

ΓΕΝΕΣΙΣ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37 .25
ΕΠΕΙΤΑ ΕΚΑΘΗΣΑΝ ΝΑ ΦΑΓΩΣΙΝ ΑΡΤΟΝ ΚΑΙ ΑΝΑΒΛΕΨΑΝΤΕΣ ΕΙΔΟΝ ΚΑΙ ΙΔΟΥ ΣΥΝΟΔΙΑ ΙΣΜΑΗΛΙΤΩΝ ΗΡΧΕΤΟ ΑΠΟ ΓΑΛΑΑΔ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΚΑΜΗΛΩΝ ΑΥΤΩΝ ΦΟΡΤΩΜΕΝΩΝ ΑΡΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΒΑΛΣΑΜΟΝ ΚΑΙ ΜΥΡΟΝ ΚΑΙ ΕΠΟΡΕΥΟΝΤΟ ΝΑ ΦΕΡΩΣΙΝ ΑΥΤΑ ΚΑΤΩ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟΝ .

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43 .11
ΚΑΙ ΕΙΠΕ ΠΡΟΣ ΑΥΤΟΥΣ ΙΣΡΑΗΛ Ο ΠΑΤΗΡ ΑΥΤΩΝ ΕΑΝ ΟΥΤΩ ΠΡΕΠΗ ΝΑ ΓΕΙΝΗ ΚΑΜΕΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΤΟΥΤΟ ΛΑΒΕΤΕ ΕΙΣ ΤΑ ΑΓΓΕΙΑ ΣΑΣ ΕΚ ΤΩΝ ΚΑΛΗΤΕΡΩΝ ΚΑΡΠΩΝ ΤΗΣ ΓΗΣ ΚΑΙ ΦΕΡΕΤΕ ΔΩΡΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟΝ ΟΛΙΓΟΝ ΒΑΛΣΑΜΟΝ ΚΑΙ ΟΛΙΓΟΝ ΜΕΛΙ ΑΡΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΥΡΟΝ ΠΙΣΤΑΚΙΑ ΚΑΙ ΑΜΥΓΔΑΛΑ.

Το ΜΥΡΟΝ είναι ο ΛΑΔΑΝΟ (LADANUM).

Το καραβάνι στο οποίο πουλήθηκε ο Ιωσήφ ήταν φορτωμένο με λάδανο.

Περισσότερες πληροφορίες στο
SITE:http://bartimaeus.us/pub_dom/plants_of_the_bible.html

ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΑ ΦΥΤΑ ΤΗΣ ΒΙΒΛΟΥ
Αναστασία Κανδυλη Εδάφια από τη Βίβλο
Ανάλυση – Ερμηνεία
Εκδώσεις ΨΥΧΑΛΟΥ

Κιcτοc
«Λάβετε από τών καρπών της γης εν τοις άγγείοις υμών και καταγάγετε τω άνθρώπω δώρα της ρητίνης και του μέλιτος, θυμίαμα και στακτήν και τερέβινθον και κάρυα».
[Πάρτε όμως από τα προϊόντα της χώρας μας και φέρετε προς τον άνθρωπον εκείνον ως δώρα ευώδη ρητίνην και μέλι, θυμίαμα και στακτήν, τερέβινθον και καρύδια.]

(Γένεσις, ΜΓ. 10 )
(Γένεσις, ΛΖ. 25)

Ολα τα φαρμακευτικά και τα περισσότερα εδώδιμα προϊόντα που αναφέρονται στο βιβλίο της Γένεσης δείχνουν ότι είναι ιθαγενή της βιβλικής Γαλαάδ (Ιορδανίας ).

Ο ωραιότατος θάμνος που τα ροζ άνθη του φωτίζουν τις πλαγιές, αγαπημένο φυτό των μελισσών που τους δίνει τροφή - νέκταρ και βγάζει τη ρητίνη που αναφέρει το εδάφιο της Βίβλου ως θυμίαμα, είναι ο Κίστος λαχναίος, υποπ. κρητικός [Cistus incanus s.sp creticus], κοινώς κίστος, κουνούκλα, λαδανιά και ξυστάρια, ο αρσενικός κίστος του Θεό­φραστου. Η λέξη κίστος είναι Ελληνική. Στην αρχαία Ελλάδα ονομαζόταν κίστοι, κίσαρα, κίσθαρα. Η Ελληνι­κή χλωρίδα έχει 4 είδη: Τον Κ. τον ελελισφακόφυλλο [C.. salvifolius], τη φασκομηλιά του Θεόφραστου και το θήλυκό Κίστο του Διοσκορίδη. Κ. το μικρανθή [C. parviflorus], Κ. το μομπελιανό [C. monspeliensis] γνωστό στη Μεσση­νία με την ονομασία Βούθικο.

Ο Κίστος ο κρητικός βγάζει μία βαλσαμώδη ρητίνη, το γνωστό μας λάδανο ή λάβδανο. Η ονομασία ladanum σχε­τίζεται πιθανώς με τη λέξη της Β. Αφρικής, latai, που ται­ριάζει με την Ασσυριακή ladanum και την Εβραϊκή lot, ενώ η ονομασία του πραγματικού μύρου είναι στα Εβραϊκά mor. Η συλλογή του λάβδανου γίνεται με τον εξής τρόπο: τις πιο ζεστές ώρες της ημέρας με ένα είδος τσουγκράνας που τα δόντια της είναι από δέρμα, σβαρνίζουν ανάμεσα από τα φυτά. Αλλά και καθώς βόσκουν οι κατσίκες η ρητίνη κολλά με αφθονία στα γένια τους και οι βοσκοί τη συλλέ­γουν. Η ρητίνη, το λάβδανο έχει χρώμα σκούρο καφετί, εί­ναι αρωματική και με πικρή γεύση. Από τη ρητίνη βγάζουν ένα αιθέριο έλαιο με διαπεραστικό άρωμα. Το λάβδανο από την πανάρχαια εποχή μέχρι και το τέλος του 18ου αι­ώνα χρησιμοποιούνταν και ως φαρμακευτική ουσία, (gummi ladanum], εναντίον των λοιμών της χολέρας, ως αρωματική ουσία για θυμιάσεις, αλλά και στην ταρίχευση των νεκρών. Από τα φύλλα του παρασκευάζουν τσάι.



Η Ταρίχευση των πτωμάτων έχει εφευρεθεί από τους Αιγυπτίους που τα αποκαλούν μούμιες. Έχουν δε βρεθεί στους Αιγυπτιακούς τάφους και χρονολογούνται από την πρώτη δυναστεία δηλαδή πριν 3.000 χρόνια π.Χ. Η τέχνη αυτή όμως ήταν γνωστή και στους Ασσύριους, στους Σκύθες και στους Πέρσες.
Στις ζεστές καιρικές συνθήκες της Αιγύπτου το πτώμα αλλοιώνονταν πολύ γρήγορα και επομένως έπρεπε η εργασία της ταρίχευσης να αρχίσει αμέσως μετά το θάνατο, βγάζοντας πρώτα τα σπλάγχνα γιατί αλλοιώνονται γρή­γορα. Έπειτα γέμιζαν το πτώμα με αρωματικές, αλατούχες και ασφαλτούχες ουσίες και το αποξήραναν για 70 περίπου μέρες. Ο κυριότερος σκοπός της ταρίχευσης ήταν να προμηθεύσουν μεταθανάτια μία συνεχή ανάπαυση στην ψυχή (το βα). Επομένως όχι μόνο το σώμα (το Κα) θα έπρεπε να διατηρηθεί και να προμηθευτεί με τροφή και τα σκεύη που χρησιμοποιούσε κάθε μέρα αλλά και η ψυχή. Οι πλούσιοι είχαν την οικονομική δύναμη να προστατεύσουν το μουμιοποιημένο σώμα κατασκευάζοντας πυραμίδες και υπόγειους τάφους. Εκεί τοποθετούσαν τη μούμια μαζί με τις προμήθειες, τα αντικείμενα και ζωγράφιζαν αναπαραστάσεις από τη ζωή στους τοίχους.

video η ρετσινη λαδανο ως θυμιασμα απο τα χρωνια των Φαραω.

Αρχαία Αίγυπτος

Τα βασιλικά εμβλήματα της αρχαίας Αιγύπτου.

Μια ποιμενική ράβδο (crook) και ένα (flail) που πόλοι επιστήμονες πιστευουν ότι είναι ένα αρχαίο ladanestirio.

....However, some scholars prefer to regard it as a ladanisterion, a flail-like instrument used until the present day by shepherds in the Mediterranean region and elsewhere for collecting ladanum.....

http://www.touregypt.net/featurestories/crooksandflails.htm

ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ (460 π.χ. - 377π.χ.) - HIPPOCRATES

Τα φυτά του Ιπποκράτη

Cistus creticus L. ssp. creticus(κ. Λαδανιά, λάδανο, αλάδανος, λουβιδιά.)
Βιότοπος: Φρύγανα, μακκία και ανοιχτά δάση .

Φαρμακευτικές ιδιότητες: Κατά της κολίτιδας, κατά της δυσπεψίας, κατά παθήσεων του δέρματος. Συστατικά - ουσίες: Λάβδανο, ταννίνες, γλυκοσίδια.

Χαρακτηριστικά-ιστορία: To λάβδανο ή λάδανο όπως λέγεται αλλιώς, είναι το ρετσίνι που βγαίνει από τη λαδανιά και χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα στην αρωματοποιΐα. Οι αρχαίοι χρησιμοποιούσαν το ρετσίνι αυτό σαν θυμίαμα αλλά και σε διάφορες αλοιφές. Γινόταν διάκριση ανάμεσα σε διάφορες ποιότητες και θεωρούσαν καλύτερο αυτό που προερχόταν από την Κύπρο. Ο Ηρόδοτος εκφράζει την απορία του για τον τρόπο που μάζευαν το λάδανο στην Αραβία, γιατί, αν και μυρίζει ωραία, προέρχεται από ένα βρωμερό μέρος, δηλαδή τα γένια του τράγου. Ο Διοσκορίδης δίνει μια λεπτομερή περιγραφή για τον τρόπο συλλογής του λάδανου: η έκκριση του φυτού κολλά στα γένια και στα πόδια των τράγων και των κατσικιών όταν βόσκουν και από ‘κει μαζεύεται και ζυμώνεται για να πάρει την τελική μορφή του.

Στο Μεσαίωνα, το μάζεμα του ρετσινιού από το Cistus creticus γινόταν με ένα είδος τσουγκράνας εφοδιασμένης με δερμάτινες λουρίδες. Στις λουρίδες αυτές κολλούσε το λάβδανο, το οποίο μαζευόταν ύστερα με ξύσιμο, για την τελική επεξεργασία. Η δουλειά αυτή γινόταν στις ζεστές μεσημεριάτικες ώρες, γιατί μόνο τότε γίνεται ρευστό το ρετσίνι.

ΗΡΟΔΟΤΟΣ (Ο Πατέρας της Ιστορίας) - ΘΑΛΕΙΑ 500 π.χ.- HERODOTUS

ΗΡΟΔΟΤΟΣ (ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ) – ΘΑΛΕΙΑ 500π.χ.
Ο Ηρόδοτος ήταν ένας αρχαίος ιστορικός και γεωγράφος του 5ου αιώνα π.Χ.. Έγραψε για τους Περσικούς Πόλεμους (ανάμεσα στους Έλληνες και τους Πέρσες) καθώς και περιγραφές για διάφορα μέρη και πρόσωπα που συνάντησε στα ταξίδια του.
Ο Ηρόδοτος έγραψε μια «παγκόσμια» ιστορία. Οι Αλεξανδρινοί μελετητές τη χώρισαν σε εννέα βιβλία και έδωσαν στο καθένα το όνομα μιας από τις εννέα Μούσες.

Στο Γ' βιβλίο, Θάλεια, ξαναγυρίζει στην αρχή, στην εκστρατεία του Καμβύση εναντίον του ₼μαση και στα αίτια που την προκάλεσαν. Περιγράφει την μάχη του Πηλουσίου, την κατάκτηση της Αιγύπτου, την υποταγή της Κυρήνης και της Λιβύης, την εκστρατεία κατά των Αιθιόπων και των Αμμωνίων και την κατάκτηση της Κύπρου. Επίσης περιγράφει την εκστρατεία των Λακεδαιμονίων και Κορινθίων κατά της Σάμου, την εξέγερση του Ψευδοσμέρδη, την ανταρσία των Μάγων, το θάνατο του Καμβύση και την ανάδειξη του Δαρείου σε βασιλιά των Περσών. Παρεμβάλλει την περιήγηση της Ινδικής και πληροφορίες για τους Αραβες, τους Αιθίοπες και τους κατοίκους της Βόρειας Ευρώπης. Τέλος, περιγράφει την υποταγή της Σάμου στους Πέρσες, την εξέγερση των Βαβυλωνίων και την κατάληψη της Βαβυλώνας.

ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ

Θάλεια - Thalia

112. Τό δέ δή λήδανον, τό καλέουσι Αράβιοι λάδανον, έτι τούτου θωμασιώτερον γίνεται· έν γάρ δυσοδμοτάτω γινόμενον εύωδέστατον έστί· των γάρ αίγων των τράγων έν τοίσι πώγωσι εύρίσκεται εγγινόμενον οιον γλοιός από τής ύλης. χρήσιμον δ ες πολλά των μύρων εστί, θυμιωσί τε μάλιστα τουτο Αράβιοι.

Η Ιστορία επαναλαμβάνεται για 2.500 χρόνια στην ευρύτερη περιοχή του χωριού Σίσες.



Τράγος με αλάδανο στα γενιά του. Από μητάτο της περιοχής Γαλήνους της πρώην κοινότητας Σισων

Ο Διοσκουρίδης

Ο Διοσκουρίδης (1ος αιώνας μ.Χ.) «πατέρας της φαρμακολογίας» ήταν ιατρός και βοτανολόγος από την Κιλικία.. Διατηρούσε φαρμακείο επί 35 χρόνια και κατάταξε τα φάρμακα σε 5 κατηγορίες. Το έργο του «περί ύλης ιατρικής» δεν είχε ξεπεραστεί μέχρι τον 16ο αιώνα.
Περιγράφει στο έργο του «Περί Ύλης Ιατρικής» με αναλυτικό τρόπο τον «κίσθο» καθώς και τον τρόπο που μαζευόταν από αυτόν ο αλάδανος

97. Ο «κίσθος» που μερικοί το λεν «κίσθαρι» ή «κίσθαρο», είναι θάμνος που φύετε σε πετρώδεις τόπους είναι πολύκλαδος , ξυλώδης, όχι ψηλός, έχει φύλλα στρογγυλά, στρυφνά,<μαύρα>, παχιά τα άνθη του είναι όπως της ρόδιας, <στην περίπτωση του αρσενικού κόκκινα>, στην περίπτωση του θηλυκού λεύκα

• .Έχουν τα άνθη του, όταν πίνονται μαζί με σκληρό κρασί λεία, δυνατότητα στυπτική επομένως είναι κατάλληλα για δυσεντερίες, όταν τα παίρνει κάποιος δυο φορές την ημέρα. Μόνα τους σαν κατάπλασμα παίζουν ρόλο επιδέσμων και μαζί με κηρωτή θεραπεύει καμένα και παλιά έλκη.

• Στις ρίζες του κίσθου φύεται η λεγόμενη «υποκιστίς», αυτή που απο μερικούς λέγεται «ορόβηθρον» ή «κύτινος», κάτι που μοιάζει με «κύτινον» ροδιάς το ένα είδος είναι κιτρινωπό, το άλλο λευκό, που μετατρέπεται σε χυλό, όπως η ακακία. Μερικοί την ξεραίνουν, την σπαν, την υγραίνουν και τη βράζουν και κάνουν τα αλλά, όπως και με το «λύκιον». Έχει τις ίδιες δυνατότητες με την ακακία, αλλ’ είναι περισσότερο στυπτική και ξηραντική, και ενεργεί όταν έχουν προβλήματα κοιλιακά, δυσεντερία και αιμοπτύσεων, και βοηθάει την εμμηνορρυσία των γυναικών, όταν πίνεται ή γίνεται ένεση.

• Υπάρχει και ένα άλλο είδος κίσθου, που από μερικούς λέγεται «λήδον» είναι θάμνος που φύεται όμοια με τον κίσθο, αλλ’ έχει φύλλα πιο μακρουλά και πιο μαύρα, που αποκτούν κάποιο πάχος την άνοιξη των φύλλων η δυνατότητα είναι στυπτική κάνοντας όσα κάνει και ο κίσθος. Από αυτό παράγεται το λεγόμενο «λάδανον» διότι κατσίκες και τράγοι τρώγοντας τα φύλλα του παίρνουν το πάχος στο πηγούνι τους και κολλημένο στους μηρού τους επειδή έχουν κολλώδη σύνθεση αυτό αφαιρώντας το καθαρίζουν και το αποθέτουν πλάθοντας «μαγίδες». Μερικοί απλώνουν σχοινιά στους θάμνους, ξύνουν το λίπος που κόλλησε πάνω τους και το ξαναπλάθουν. Το καλύτερο του είναι το ευωδιαστό, το υπόχλωρο, το ευμάλακτο, το λιπαρό, αυτό που δεν έχει άμμο ή «ψαφαρία», το ρητινώδες. Τέτοιο είναι αυτό που φύεται στην Κύπρο, όμως πιο φτηνό είναι το Αραβικό και το Λιβυκό.

• Έχει δυνατότητες θερμαντικές, μαλακτικές, αναστομωτικές σταματάει την τριχόπτωση, αν αναμειχθεί με κρασί, σμύρνα και μυρσίνινο έλαιο και κάνει πιο εύσχημες τις ούλες, αν επαλείφεται μαζί με κρασί θεραπεύει τις ωταλγίες, όταν χύνετε με υδρομελο ή με ρόδινο μύρο. Καπνίζεται από κάτω για εκβολή δεύτερης ποσότητας. Θεραπεύει σκληρίες της μήτρας, αν αναμειχθεί σε «πεσσό», και αναμειγνύεται με τρόπο χρήσιμο σε ανώδυνα νοσήματα, σε βήχα και σε μαλάγματα και στυλώνει την κοιλιά, αν το πει κάποιος μαζί με παλιό κρασί είναι και διουρητικό.

1.Το «υποκιστίς», που και λέγεται «ορόβηθρον» ή «κύτινος» από τους ντόπιους λέγεται «βυζάτα».
2. Και ο τρόπος που περιγράφει ο Διοσκουρίδης με τα σχοινιά εφαρμόζετε ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ στην ευρύτερη περιοχή των Σισων.

Ο αλάδανος στη θεραπευτική

Ο Ιπποκράτης χρησιμοποιούσε τον Κίσθο κατά της τριχόπτωσης.

Ο Διοσκουρίδης αναφέρει: Το λάδανον δύναμιν έχει θεραπευτικήν, μαλακτικήν, ανα-στομωτικήν, ίστησι δε τας ρέουσας τρίχας μιγέν οίνω και σμύρνη και μυρσινίω ελαίω, ουλάς τε ευπρεπεστέρας ποιεί μετ' οίνου καταχριόμενον και ωταλγίας μεθ' υδρομέλι-τος ή ροδίου εγχεομένου θεραπεύει, υποθυ-μιάται δε και προς δευτέρων εκβολάς και σκληρίας θεραπεύει τας εν μήτρα εν πεσσώ μιγέν, και ταις ανωδύνοις και βηχικάς και μαλάγμασι χρησίμως μείγνυται κοιλίαν τε ίστησι συν οίνω παλαιώ ποθέν, έστι δε και αρνητικόν»,Από την αρχαιότητα μέχρι και το τέλος του ιδού αιώνα το λάδανο το χρησιμοποιούσαν ως αντιλοιμώδες (κατά της πανώλους) και σαν τονωτικό.

Ο Celsus αναφέρει τη χρησιμοποίηση της ρητίνης του (Cistus ως έμπλαστρο σε κακοήθη σαρκώματα.

Ο Αέτιος ο Αμιδηνός αναφέρει ότι το λάδανον χρησιμοποιείται σαν πεσσός (υπόθετο) για σκληρούς όγκους στη μήτρα.

Ο Ορειβάσιος παρασκεύαζε αλοιφή με λάδανο κατά της τριχόπτωσης.

Ο Αβικέννας αναφέρει τη χρήση του λαδά-νου για την αποσκλήρυνση του στομάχου και εντέρου και με τη μορφή αλοιφής για τη θεραπεία του σπλήνα.

ΚΡΗΤΙΚΟ ΠΑΝΟΡΑΜΑ
ΤΕΥΧΟΣ 22 ΙΟΥΛΙΟΣ – ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2007
ΚΩΣΤΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΑΚΗΣ

Pierre Belon (Μπελόν, 1517-1564)

Ο διπλωμάτης και φυσιοδίφης Pierre Belon (Μπελόν, 1517-1564) βρέθηκε το έτος 1546 στην Κων/πολη με εντολή του βασιλιά Φραγκίσκου Α' της Γαλλίας για διαπραγματεύσεις με τους Οθωμανούς. Εκεί είχε την ευκαιρία να μελετήσει τα ζώα και τα φυτά των Βαλκανίων και της ανατολικής Μεσογείου και να τα συγκρίνει με αυτά της Γαλλίας και της δυτικής Ευρώπης. Ο Μπελόν δημοσίευσε το έτος 1555 ένα βιβλίο και περιέγραψε σ' αυτό τις βασικές ομοιότητες, ομολογίες, όπως τις ονόμασε, του σκελετού όλων των σπονδυλωτών, από τα ψάρια μέχρι τον άνθρωπο. Επίσης προχώρησε και εξέφρασε την άποψη ότι όλοι οι σκύλοι και οι λύκοι πρέπει να κατάγονται από ένα κοινό πρόγονο, όπως επίσης οι γάτες, οι τίγρεις και τα λεοντάρια κ.ο.κ. Ο προβληματισμός για την εξελικτική καταγωγή του ανθρώπου δεν ήταν πολύ μακριά!

Ενετοι. Μια εικόνα της αγροτικής παραγωγής

«Τις καλές χρονιές μπορεί να βγάλει 500 χιλιάδες μίστατα λαδιού και πολύ μεγάλη ποσότητα μοσκάτο και μαλβαζία μπρούσκο. Τυρί βγάζει ολόκληρες καραβιές. Σταφίδες 80 χιλιάδες, oldano (λάβδανο;) 10 χιλιάδες. Βελανίδι 5 χιλιάδες. Μέλι σε μεγάλη ποσότητα. Αλάτι μπορεί να βγάλει όσο θέλει κανείς.»

(Απόσπασμα από την έκθεση του Γενικού Προβλεπτή Φραγκίσκου Μοριζίνι το 1629, Στέργιου Γ. Σπανάκη, Μνημεία της Κρητικής Ιστορίας, τ. ΙΙ, Ηράκλειο 1950, σελ. 103-4)

Joseph Pitton de Tournefort 1700-1702

Στις 23 Απριλίου 1700 αναχωρεί από το λιμάνι της Μασσαλίας με το πλοίο «Αγιο Πνεύμα» ο Joseph Pitton de Tournefort (1656-1708), καθηγητής Βοτανολογίας στον Βασιλικό Κήπο του Παρισιού και μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας Επιστημών, με προορισμό τις χώρες της Εγγύς Ανατολής και με ποστολή να μελετήσει τη φυσική ιστορία και την αρχαία και σύγχρονη γεωγραφία των περιοχών αυτών, να εντοπίσει αρχαιότητες και να συλλέξει πληροφορίες για τη ζωή, την οικονομική, την κοινωνική και τη θρησκευτική κατάσταση των κατοίκων που βρίσκονταν τότε κάτω από την οθωμανική κυριαρχία. Ο γάλλος ταξιδιώτης δεν ενεργούσε με δική του πρωτοβουλία αλλά με εντολή του βασιλιά του Λουδοβίκου ΙΔ', ο οποίος είχε αναλάβει και τα έξοδα της επιχείρησης. Τον συντρόφευαν με την παρουσία και τις ειδικές γνώσεις τους ο ζωγράφος Claude Aubriet και ο γιατρός Andreas Gundelscheimer.

Ο Τουρνεφόρ εκθέτει τα καθέκαστα της τρίχρονης περιήγησής του στην Κρήτη, στο Αιγαίο πέλαγος, στην Κωνσταντινούπολη και στη Μικρά Ασία στο δίτομο έργο του Relation d' un voyage du Levant (Αφήγηση ενός ταξιδιού στην Εγγύς Ανατολή) (Παρίσι, 1717) με τη μορφή εκτενών επιστολών τις οποίες έστελνε από τους τόπους που επισκεπτόταν στον κόμη de Pontchartrain, υπουργό Εξωτερικών της Αυτού Μεγαλειότητος. [Ολόκληρη η αλληλογραφία του Τουρνεφόρ και των συνεργατών του σώζεται στη Βιβλιοθήκη του Εθνικού Μουσείου Φυσικής Ιστορίας του Παρισιού.].

ΚΡΗΤΙΚΗ ΕΚΑΤΟΜΠΟΛΗ.
Οι 10 πρώτες από τις 12 επιστολές που περιέχονται στον πρώτο τόμο του έργου και δημοσιεύονται μεταφρασμένες εδώ έχουν ως θέμα την περιήγησή του στην Κρήτη και στα νησιά του Αρχιπελάγους. Συγκεκριμένα στις δύο πρώτες επιστολές ο Τουρνεφόρ αφηγείται τις περιπλανήσεις του στην κρητική ύπαιθρο αναζητώντας άγνωστα στους αρχαίους βοτανολόγους φυτά και τα ερείπια της πάλαι ποτέ κρητικής εκατόμπολης. Περιτρέχει το νησί από τη μία άκρη στην άλλη, ανεβαίνει στα Λευκά Ορη, τη χιλιοτραγουδισμένη Ιδα και τη Δίκτη, επισκέπτεται τον απέραντο ερειπιώνα της Γόρτυνας στην πεδιάδα της Μεσσαράς, φθάνει στα έγκατα του διαθρυλούμενου τότε Λαβυρίνθου (σπήλαιο Αμπελούζου) από ένα φυσικό άνοιγμα και χαράσσει το όνομά του στα γρανιτένια τοιχώματά του, παρακολουθεί τη συγκομιδή του λαβδάνου και γενικά καταγράφει όλα τα αξιοσημείωτα της μεγαλονήσου....

Από άρθρο του Στέφανου Κακλαμανη στο Βήμα.

http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=14061&m=S09&aa=1

ΒΙΒΛΙΟ
Joseph Pitton de Tournefort, Tαξίδι στην Kρήτη και τις νήσους του Αρχιπελάγους, 1700-1702.

Λήδανον-Λάδανον-Αλάδανος: μια ιστορία 2.500 χρόνων

Η κομμεορητίνη που παράγεται από το φυτό Κίσθος ο κρητικός (Cistus creticus ssp. creticus) αναφέρεται από τον Ηρόδοτο ως Λήδανον «το οι Αράβιοι καλέουσι λάδανον»(Θάλεια) χρησιμοποιείται ως αρωματική ουσία από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Στο φυτό και το λάδανον αναφέρεται ο Διοσκουρίδης ο οποίος περιγράφει και τον τρόπο συλλογής της ρητίνης, που δεν διαφέρει από αυτόν που μέχρι σήμερα εφαρμόζουν στον Μυλοπόταμο Ρεθύμνης (Σίσσες, Αλόϊδες) για να μαζέψουν τον αλάδανο και τον οποίο περιγράφει και ο Tournefort. Η ιστορία του αλάδανου που αριθμεί 2.500 χρόνια μαρτυρεί τη διαχρονικότητα της ενασχόλησης αλλά και της γλώσσας μας .

του Δρ. Κωνσταντίνου Οικονομάκη
αναπληρωτή ερευνητή ΕΘΙΑΓΕ
στο Ινστιτούτο Υποτροπικών & Ελιάς Χανίων
Εργαστήριο Υδροπονίας - Αρωματικών φυτών
Email: ceconom@nagref-cha.gr

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ 1 - ΤΑ ΝΕΑ

->1η

1996


του Κωστα
Μπογδανίδη











->2η




http://www.tanea.gr/Article.aspx?d=20020521&nid=4232378
Άρθρο της ΛΑΜΠΡΙΝΗ ΣΤΑΜΑΤΗ
ΤΡΙΤΗ 21 ΜΑΪΟΥ 2002
Αρ.Φύλλου:17341 .

Απόσπασμα.
«Ιστορίες για πειρατές που άφησαν τα όπλα για να γίνουν... συλλέκτες φυτών, ταξίδια δύσκολα, επιθέσεις και ληστρικές επιδρομές, άγρια τελετουργικά στα νησιά των Κυκλάδων σημάδεψαν το ταξίδι των φυτών από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα προς τους κήπους της Δυτικής Ευρώπης.

Ο Σκωτσέζος βοτανολόγος Ντέιβιντ Στούαρτ μας «ταξιδεύει» στις περιπέτειες φυτών και ανθρώπων ανά τους αιώνες.

Ο Σκωτσέζος βοτανολόγος Ντέιβιντ Στούαρτ μας συστήνει εξερευνητές συχνά παράξενους και ιδιότροπους και φυτά που δεν θα είχε γνωρίσει ποτέ η Ευρώπη αν εκείνοι δεν είχαν κάποια δόση... τρέλας και αγάπη για την περιπέτεια Στα ίχνη του Διοσκουρίδη .Όλα ξεκίνησαν γύρω στο 1540, όταν ο πρέσβης που έστειλε η Βιέννη στην Κωνσταντινούπολη ανακάλυψε ένα σκωροφαγωμένο αντίγραφο του βιβλίου του Διοσκουρίδη «De Materia Medica». Τα φυτά που περιέγραφε ο Διοσκουρίδης και οι θεραπευτικές τους ιδιότητες ήταν αυτό ακριβώς που αναζητούσαν οι Ευρωπαίοι γιατροί του 16ου αιώνα. «Το βιβλίο μεταφράστηκε και κυκλοφόρησε πολύ γρήγορα», σημειώνει ο Ντέιβιντ Στούαρτ, «όμως οι γιατροί της εποχής ήθελαν να δουν από κοντά τα φυτά που χρησιμοποιούσε ο Έλληνας στρατιωτικός και γιατρός γύρω στο 60 μ.Χ.Ο Piere Belon ένας Γάλλος γιατ, ρός που, όπως όλοι οι συνάδελφοί του της εποχής, ήταν και βοτανολόγος, ήταν αυτός που έδωσε το παράδειγμα στους μετέπειτα... ταξιδευτές - βοτανολόγους, ένας από τους πρώτους συλλέκτες φυτών τον οποίο μιμήθηκαν πολλοί στα χρόνια που ακολούθησαν». Ακούραστο πνεύμα και με βαθιά αγάπη για τα ταξίδια, ο Belon σάλπαρε από τη Βενετία, το 1547, με στόχο να εντοπίσει τα φυτά του Διοσκουρίδη. Έφτασε στις Κρήτη, και στα απομνημονεύματά του περιγράφει με ενθουσιασμό πολλά καινούργια είδη φυτών που ανακάλυψε: μεταξύ αυτών τη λευκή πικροδάφνη (ή ροδοδάφνη - Nerium oleander), την οποία ο Διοσκουρίδης ονομάζει «νήριον» και ένα είδος λαδανιάς, τον Κίστο τον λαδανοφόρο (Cistus ladanifer), ένα φυτό που δίνει μεγάλα λευκά άνθη με μια σκούρα κόκκινη κηλίδα στο εσωτερικό κάθε πετάλου τους. Στην Κρήτη παράγουν από αυτό μια αρωματική ρητίνη, που ονομάζεται λάδανο»

λάδανο των Κρητικών το έφερε στις χώρες της Βόρειας Ευρώπης ο Piere Belon, γύρω στα 1547.

->3η




http://www.tanea.gr/Article.aspx?d=20070209&nid=3354433
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 9 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2007
Αρ. Φύλλου:18.761.

ΕΡΕΥΝΑ 40 ΕΤΩΝ ΣΕ ΕΚΘΕΣΗ «Οι Αρχαίοι Έλληνες μας άφησαν και φυτική διαθήκη»
Της Μαίρης Αδαμοπούλου .



«Στον βλαστό ενός τεράστιου νάρθηκα (Ferula communis) ο Προμηθέας, σύμφωνα με τον μύθο, μετέφερε στον άνθρωπο τη φωτιά που έκλεψε από τους θεούς», λέει ο Έλμουτ Μπάουμαν δίπλα στη φωτογραφία του φυτού του οποίου «το στέλεχος περιέχει εύφλεκτη ψίχα που καίγεται αργά» Σαράντα χρόνια κατέγραφε τα φυτά της ελληνικής αρχαιότητας που έχουν φτάσει ώς τις μέρες μας ο Ελβετός Έλμουτ Μπάουμαν Η χαμολεύκη έκοβε τον βήχα. Τα σαρκώδη φύλλα του αμάραντου σταματούσαν τον οξύ πόνο της ωτίτιδας, ενώ το περδικάκι το χρησιμοποίησε ο Περικλής για να γιατρέψει τα τραύματα ενός σκλάβου που γκρεμίστηκε στο εργοτάξιο του Παρθενώνα. Είναι μερικά μόνο από τα φυτά, βότανα και λουλούδια, που είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην ιατρική, στον καλλωπισμό (με τις ρώγες της αβρουνιάς, για παράδειγμα, εξαφάνιζαν τις φακίδες), στον μύθο (από πουρδαλιά είχε φτιάξει η Αριάδνη τον μίτο που οδήγησε το Θησέα έξω από τον λαβύρινθο) ακόμη και στην τέχνη (το χρυσό στεφάνι του Φιλίππου αντέγραφε φύλλα και άνθη σμυρτιάς) στη ζωή των αρχαίων Ελλήνων. Και τα οποία φυτρώνουν ακόμη και σήμερα. Φως στην άγνωστη σημασία τους για τους σύγχρονους Έλληνες έρχεται να ρίξει η έρευνα του επίτιμου διδάκτορα της Φιλοσοφικής Σχολής της Βασιλείας Έλμουτ Μπάουμαν προσφέροντας μια γεύση στους επισκέπτες του Κέντρου Γαία της Κηφισιάς μέσα από εντυπωσιακές έγχρωμες φωτογραφίες των βοτάνων των αρχαίων Ελλήνων. «Η Ελλάδα με 6.000 είδη φυτών είναι σχετικά με την έκτασή της η πιο φυτοπλουσιοπάροχη χώρα στην Ευρώπη», λέει στα «ΝΕΑ» ο 91χρονος σήμερα ερευνητής, σε άπταιστα ελληνικά (!), που εδώ και τέσσερις δεκαετίες οργώνει την Ελλάδα με μοναδικό στόχο να ταυτίσει τα φυτά που συναντά στις αρχαίες πηγές - από τον Όμηρο έως το Θεόφραστο και το Γαληνό- με εκείνα που επέζησαν στην ελληνική γη. «Δεν ήταν εύκολο, καθώς καθημερινά όλο και χάνονται κάποια είδη, αν και υπάρχουν ορισμένα που έχουν αντέξει 15.000 χρόνια», εξηγεί ο ερευνητής, ο οποίος έχει ανακαλύψει ώς και ένα είδος Οροβάγχης που πήρε τιμητικά το όνομά του (Οrobanche baumanniorum). Στις περισσότερες από τις 80 φωτογραφίες που για πρώτη φορά βγάζει από το αρχείο του ο Έλμουτ Μπάουμαν - φτάνουν τις 20.000 διαφάνειες που αυτή τη στιγμή ψηφιοποιούνται στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης, όπου τις έχει δωρίσει- οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να μάθουν πως με το λυχαναράκι «γιατρεύονταν καρκινώματα και εγκαύματα», πως με ρόφημα από πλευριτόχορτο αντιμετωπιζόταν ο ίκτερος και και πως το λάδανο, το ρετσίνι της κρητικής λαδανιάς ζυμωμένο με ροδοαλοιφή και κρασί, έδινε ένα μείγμα αποτελεσματικό κατά της τριχόπτωσης! Πόσο κοντά στην επιστημονική αλήθεια είναι όλα αυτά; «Γενικώς τόσο οι βοτανολόγοι όσο και οι αρχαιολόγοι έχουν αποδεχτεί τα αποτελέσματα της έρευνάς μου με κάποιες διορθώσεις», λέει ο κ. Μπάουμαν, που παραδέχεται ότι έχει χρησιμοποιήσει κατά περίπτωση και φαντασία για να ανασυνθέσει το παρελθόν της ελληνικής χλωρίδας.

->4η




ΔΕΥΤΕΡΑ 24 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2007
Αρ.Φύλλου:18.946
Μουσική «πρωτοποριακή», «νέα», «πειραματική»...
Του Κώστα Ρεσβάνη

http://www.tanea.gr/Article.aspx?d=20070924&nid=6124294
ΚΡΗΤΗ. Το γνωρίζουμε όσοι αγαπάμε την Κρήτη: Η ομορφιά της δεν έχει τελειωμό. Μία ακόμα ψηφίδα αυτής της ομορφιάς μάς παρουσιάζει το «Κρητικό Πανόραμα. Είναι ο Μπάλος, στο πιο δυτικό ακρωτήρι- του Κισσάμου- απέναντι από το νησί Γραμβούσα. Η ακρογιαλιά του Μπάλου κλείνεται από ένα «χέρι» κι έναν «λαιμό» σχηματίζοντας μια μικρή λιμνοθάλασσα με γαλαζοπράσινα νερά, καθώς περιγράφει ο Αθανάσιος Δεικτάκης. Γύρω άμμος και αμμοθίνες. Απίστευτο τοπίο στην εσχατιά της Κρήτης. Στο ίδιο τεύχος, μαθαίνουμε για τους «αλαδανάρηδες» του Μυλοποτάμου, στα χωριά Σίσσες και Αλόιδες. Μόνο εδώ, από ολόκληρο τον κόσμο μαζεύεται ο αλάδανος (με το ίδιο εργαλείο από την αρχαιότητα), ένα είδος ρητίνης πανάκριβης και πολύτιμης στη βιομηχανία αρωμάτων, που δίνει κάθε καλοκαίρι το φυτό αγκίσαρος. Μαγευτική η αφήγηση του γεωπόνου Κώστα Οικονομάκη

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ 2 - "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" "ΒΗΜΑ"

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ - 7 ΗΜΕΡΕΣ
Το περιοδικό επτα ημερες της καθημερινης της 26/09/2006
με τίτλο
«Βοτάνια και αποστάγματα - Για καλό και για κακό...».

Κανει αναφορα στα εκπαιδευτικα σεμινάρια της Ελληνικής Εταιρίας Εθνοφαρμακολογίας. Το πτωτο από αυτά ηταν για «Το Κρητικό Λάδανο», 13 και 14 Ιουλίου 1996, στο Μπαλί Ρεθύμνου. Το αποσπασμα Το λάδανο (cistos creticos) στην Κρήτη. Στο Μπαλί της Κρήτης έγιναν ομιλίες που περιελάμβαναν βοτανική περιγραφή του φυτού, αναφορά των συστατικών του, φαρμακολογική δράση της ρητίνης, που έχει χρησιμοποιηθεί κατά της πανώλους τον 18ο αιώνα και σαν αλοιφή σε διάφορες δερματικές παθήσεις, τη χρήση του στην κοσμετολογία και κυρίως στην αρωματοποιία. Σύμφωνα με την παραδοσιακή Iατρική, το λάδανο μπορεί να αναστείλει τα καλοήθη αποστήματα «αχελώνια» και «μαλάθρακες» (=καλόγηροι). Eπίσης αναφέρεται η χρησιμοποίησή του για σκληρούς όγκους μήτρας και για όγκους του πρωκτού, σε ρηνικούς πολύποδες και καρκινογόνα έλκη. Nεότερα πειράματα επιβεβαιώνουν τη χρήση αυτή του λαδάνου. Eτσι υπάρχουν ενδιαφέροντα αποτελέσματα σε κυτταρικές σειρές που αφορούν διάφορους τύπους καρκίνων. Eπίσης ενδιαφέροντα αποτελέσματα έχουν δημοσιευθεί και αφορούν την αντιμικροβιακή δράση του φυτού και της ρητίνης του.

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathglobal_2_26/09/2004_1283323#topup




Υπάρχουν βέβαια και έμμεσες αναφορές όπως το δημοσίευμα του Βήματος του
ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ
Κυριακή 11 Ιανουαρίου 2004 - Αρ. Φύλλου 14061:

«Περιτρέχει το νησί από τη μία άκρη στην άλλη, ανεβαίνει στα Λευκά Ορη, τη χιλιοτραγουδισμένη Ιδα και τη Δίκτη, επισκέπτεται τον απέραντο ερειπιώνα της Γόρτυνας στην πεδιάδα της Μεσσαράς, φθάνει στα έγκατα του διαθρυλούμενου τότε Λαβυρίνθου (σπήλαιο Αμπελούζου) από ένα φυσικό άνοιγμα και χαράσσει το όνομά του στα γρανιτένια τοιχώματά του, παρακολουθεί τη συγκομιδή του λαβδάνου και γενικά καταγράφει όλα τα αξιοσημείωτα της μεγαλονήσου.» Που αναφέρετε στον Γάλλο περιηγητή και βοτανολόγο Joseph Pitton de Tournefort και στην επίσκεψη του στην Κρήτη και στα νησιά του Αιγαίου Πελάγους το 1700.

http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=14061&m=S09&aa=1

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2006

http://dimosieysi-patris.blogspot.com

FARM OF LADANUM OR LABDANUM

Τα κοπάδια από κατσίκες και τράγους που βοσκούν στην περιοχή «Φλέγα» στου Γαληνούς διατηρούν το γεγονός που περίγραψε ο Ηρόδοτος 500πχ το να μαζεύουν τον αλάδανο (ladanum or labdanum) στα γενιά τους από οποιαδήποτε άλλη περιοχή

<-Μητάτο (πέτρινο γυριστό σπιτάκι για βοσκούς)

Τα βασιλικά εμβλήματα της αρχαίας Αιγύπτου μια ποιμενική ράβδος (η Κρητική βέργα και ένα αρχαίο ladanistirio)

Αλαδανο - χώμα βοηθά στην συλλογή του αλάδανου στο γεγονός ότι δεν αφήνει τα λουριά να κωλύσουν μεταξύ τους.

Η κρητικη βεργα.

Ένα από τα βασιλικά σύμβολα της αρχαίας Αιγύπτου είναι η ποιμενική ράβδος σε μορφή κατσουνας. Στην Κρήτη σε αντίθεση με της άλλες περιοχές της Ελλάδος χρησιμοποιούν την βέργα. Προφανώς την έφεραν οι Άραβες.

Το αρωμα λαβδανο - Chypre -Νότες βάσης

Όπως θα θυμάστε και από το περίφημο βιβλίο «Το άρωμα», του Πάτρικ Ζίσκιντ, η ακριβής συνταγή του εκάστοτε αρώματος παραμένει επτασφράγιστο μυστικό για τον κάθε παρασκευαστή. Μονάχα πολύ δεξιοτέχνες αρωματοποιοί, οι λεγόμενοι και «μύτες», μπορούν να αναγνωρίσουν τα συστατικά και καμιά φορά και τις αναλογίες του κάθε αρώματος. Ένα πρακτικός τρόπος για να περιγράψουμε ένα άρωμα είναι ανάλογα με την περιεκτικότητά του σε καθαρό άρωμα, την οικογένεια που ανήκει και τις αρωματικές του νότες.

Η περιεκτικότητα σε καθαρό άρωμα.

Στα ανδρικά αρώματα διακρίνουμε τρεις βασικές κατηγορίες προϊόντων, ανάλογα με την περιεκτικότητά τους σε καθαρό άρωμα (χημικές ενώσεις και αιθέρια έλαια).

Κατηγορία Περιεκτικότητα σε άρωμα

Eau de toilette 6-12%

Κολόνιες/Cologne 3-6%

After shave lotions (για μετά το ξύρισμα) 0,5-2%

Oι οικογένειες των ανδρικών αρωμάτων Είναι ιδιαίτερα δύσκολο να κατατάξεις ένα άρωμα αυστηρά σε μία μόνο οικογένεια. Πολλές δημιουργίες κρατούν στοιχεία από διαφορετικές οικογένειες, και αυτό άλλωστε τις κάνει και ξεχωριστές. Oι κυριότερες οικογένειες στις οποίες κατατάσσονται τα ανδρικά αρώματα είναι οι εξής:

Woody: Κυριαρχούν οι ξυλώδεις μυρωδιές, συνήθως το σανδαλόξυλο και ο κέδρος. Συχνά συναντάμε στη σύνθεσή τους και το πατσουλί.

Leather: Μια οικογένεια που περιλαμβάνει μυρωδιές από μέλι, ταμπάκο και ξύλο, που θυμίζουν μυρωδιά από δέρμα.

Chypre: Περιλαμβάνει αρώματα από περγαμόντο, δρυ, πατσουλί και λάβδανο σε ίσες ποσότητες.

Green: Μια πιο ελαφριά και μοντέρνα εκδοχή της Chypre οικογένειας.

Fougere: Αρώματα με βάση τους τη λεβάντα, την κουμαρίνη και τη δρυ.

Oceanic/Ozone: Μυρωδιές που φέρνουν στο μυαλό κάτι από καθαριότητα και θαλασσινή αύρα (σε αυτή ανήκουν τα περισσότερα καλοκαιρινά αρώματα).

Citrus: Αρώματα από φρούτα, κυρίως κιτροειδή.

Αρωματικές συγχορδίεςΤο άρωμα αποτελεί μια αρμονική δημιουργία ανάμεσα σε 3 νότες. Αυτές είναι:

Νότες κορυφής: Είναι αυτές που γίνονται αντιληπτές την πρώτη στιγμή που ψεκάζουμε ένα άρωμα και εξατμίζονται αμέσως.

Μεσαίες νότες: Πρόκειται για την καρδιά ή τον κύριο κορμό ενός αρώματος και γίνονται αντιληπτές και πιο έντονες όταν οι νότες κορυφής εξατμίζονται.

Νότες βάσης: Μαζί με τις μεσαίες νότες αποτελούν το κυρίως «θέμα» του αρώματος. Φέρνουν το βάθος και τη σταθερότητα σε μια δημιουργία και είναι αισθητές αρκετή ώρα μετά την εφαρμογή του αρώματος.

http://www.vita.gr/html/ent/548/ent.6548.asp

Αρώματα της οικογένειας “Chypre” perfume

“Chypre”: η Κύπρος στα γαλλικά.

Το νησί της Κύπρου με τις ριτηνες και τα διαφορά προϊόντα που παρήγε έπαιξε κύριο ρολό στην ιστορία του αρώματος.

Μια ομάδα ιταλών αρχαιολόγων που πραγματοποιεί ανασκαφές στην Κύπρο πιστεύει ότι έχει ανακαλύψει το αρχαιότερο αρωματοποιείο στον Κόσμο. Βρίσκεται στην περιοχή του χωριού Πύργος στη Λεμεσό στην τοποθεσία Μαυροράχη.


http://195.14.149.87/directory/printable-topic.rx?tid=69932

Το νησί της Κύπρου φαίνεται το κύριο μέρος για την συλλογή του λάδανου.

Οι ιστορικές αναφορές για την Κύπρο έχουμε μέχρι το 18 αιώνα προφανώς το κλήμα της Κύπρος έγινε ξηρό και η συλλογή του λαδανου να σταματήσει.


Το άρωμα του αλαδανου ανήκει στις βασικές νότες.
Αποτελεί ένα από τους καλύτερους σταθεροποιητές .

«Βασικές νότεςΟι βασικές νότες μεταφέρουν τις κορυφαίες και μεσαίες νότες προσφέροντας στο άρωμα μια έντονη μυρωδιά. Παρατήνουν το βαθνό εξάτμισης, που ονομάζεται στέγνωμακαι τη διάρκεια αρώματος πάνω στην επιδερμίδα.Σ’ αυτή την κατηγορία ανήκει το άμβρα, βάλσαμο, μοσχολίβανο, castoreum, κέδρος, μόσχος, κουμαρίνη, λιβάνι, λάβδανο, μύρο, λειχήνα, βαλανιδιά, πατσουλί, ρητίνες σανδαλόξυλου, βανίλια, βεβιτέ.»

http://fysikaproionta.blogspot.com
http://www.perfume.com/display_scent.php?scent_id=933&sort=10a&view=20&page=3

ΑΡΩΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΥΝ ΑΛΑΔΑΝΟ(LADANUM)

http://www.perfume.com/display_scent.php?scent_id=933&sort=10a&view=20&page=3

Calvin klein
http://www.perfume.com/display_scent.php?scent_id=933&sort=10a&view=20&page=3

Christian Dior
http://www.perfume.com/display_scent.php?scent_id=933&sort=10a&view=20&page=3

Το λάδανο στην Λαϊκή θεραπευτική

«Συμβολή εις τη δημώδη ορολογίαν των φυτών»

Της Φραγκάκη Ευαγγελία

Αθηνα 1969

Άλαδανιά (ή) ή Άγκίσαρος ή\ άτζίκαρος (Κίσθος ή λάδανον ή κίσθαρος έν Oribase Collect Med. XV, Ι σελ. 649)=Κίστος o Κρητικός. Τα φύλλα και οι τρυφεροί βλαστοί έκκρίνουσι είδος κομμεορητίνης (οσμή, βαλσαμώδης) πού λέγεται αλάδανος. (Δεν πρέπει να γίνη σύγχυσις με το όπιουχον φάρμακον λαύδανον το όποιον στην Κρήτη λέγεται λαουντανο και πουλιέται στα φαρμακεία). «Τον Πρώτοούλη (Ιούνιο) βγάνει έτσά 'νά μπράμμα σαν τη μαστίχα και σύρνει κόρδες. Ό αλάδανος είναι εφτά Καληωρες»· αυτά με πληροφορεί ή σεβάσμια κυρία Ζωγράφου ετών 90 άπό· το χωρίον Κρασί. Θεωρείται φάρμακο αντιλοιμικό και όταν ερθη σ υ ρ τ ι κ ο στα χωριά, τον βάζουν σε σακκουλάκια και τον κρεμούν στο λαιμό των παδϊων. Θεωρείται και αποτρεπτικόν τής βασκανίας και οι μητέρες τον παραχώνουν στις, σκουφίτσες και στα μαλλάκια των βρεφών. Για τους πόνους των άρθρων και τας ρευματικός παθήσεις, κάνουν εντριβές με αλάδανο. Τον αλάδανο ελαφρά χλιαρόν επιθέτουν στους κροτάφους και στο στήθος των βρεφών «όντέν είναι σουλουχουνιασμένα» (βράζει το στηθάκι τους από κρυολόγημα). «Τόν ανελιγώνεις με την άχνα σου και τονέ κάνεις πιτταράκια και τα θέτεις τσί μηλίγκους του κοπελιού, α θες βάνεις και κίμινο» (πληρ. Ζαφειρένιας Κεφαλογιάννη από το χωρίον Ανώγεια). Και για τη διάρροια ρίχνουν 'ένα βωλαράκι μέσα στό βρασταρικό. (Γιά την χρήσιν του ώς προς την χρονίαν βρογχίτιδα βλέπε έν λ. άστέρακας). Ό άλάδανος με άλλα υλικά γίνεται καί αλοιφή γιά τους δοθιήνες - χρησιμοποιείται ώς φουρνόξυλο και κάνει ωραίο παξιμάδι. Ό αλάδανος (ή κομμεορητίνη) έχει και χρωστικάς ιδιότητας, δίδει χρώμα βυσσινί διά βαμβακερά. Έχομε δύο ειδών αλαδανιά την κρίθινη (αυτή πού έχει άνθη ροζ - μώβ) και τη σ ί-τ ι ν η (αυτή πού 'έχει άνθη κίτρινα). Ή αλαδανιά με λευκά άνθη είναι σπανιώτερη. Πολλαπλασιάζεται με σπόρο. Ό τόπος πού είναι κατάφυτος από αλαδανιές λέγεται α λ α δ α ν ι α ς.

'Ο περιηγητής Μπελόν αναγράφει λεπτομερώς πώς έγίνετο ή συλλογή του αλάδανου και δίδει και εικόνα του εργαλείου πού έχρησιμοποιεΐτο και πού έλέγετο αργαστήρι. Και σήμερα γίνεται με αργαστήρι ή συλλογή ως έξης: Παίρνουν δύο ξύλα και τα καρφώνουν εις τρόπον ώστε να σχηματισθή ένα κεφαλαίο τάφ. Πάνω στό οριζόντιο ξύλο (κεφαλή τοΰ άργαστηρ-γιοΟ) καρφώνουν πολλές λουρίδες άπό δέρμα, μήκους περίπου 0,30 μ. Κρατώντας το αργαστήρι από το μακρύτερο ξύλο, «αποσύρνουν τσί λουρίδες» επάνω στην άλαδανιά. "Έτσι κολλά επάνω τους ή ημίρρευστος ουσία. Ξύνουν ύστερα την ουσία αυτή με μαχαίρι και την πλάθουν σέ βώλους. Άλλα υπάρχει και άλλος τρόπος πιο ξεκούραστος και πιο απλός. Οί καημένες οι αίγες δουλεύουν, αν και άθελα τους γιαυτό. Την ώρα πού βόσκουν -τρώνε τις αλαδανιές, γιατί πολύ τις αγαπούν και προσπαθούν να φάνε όσες μπορούν περισσότέρες — (ό πρώην βοσκός Έμμ. Ξυλούρης έξ Ανωγείων με πληροφορεί ότι εγνώριζε πότε θα γίνη κακοκαιρία από τις αίγες του, όταν τις εβλεπε δηλαδή νά τρώνε με λαιμαργία τις αλαδανιές), ή ημίρρευστη ουσία κολλά πάνω τα γένεια τους και στα μεργιά (μηρούς) τους και σχηματίζονται τζομπγιά τζομπγιά (θρόμβοι), τά οποία αποσπούν οι συλλέκτες και τα μαλάσσουν σε βώλους. Επειδή όμως ανακατεύονται μαζί και ξένες ύλες .(φ ρ ύ σ ο υ λ α - μικρά ξυλάκια -, χώματα κλπ.) ό αλάδανος πρέπει να καθαριστή. Βάζουν νερό στό σ ι ν τ ε ρ ο τ σ ί κ α λ ο (χύτρα χαλκωματένια γανωμένη) και βράζει το νερό. Μέσα σ' αυτό το χ ο χ λ α κ ι χ τα ό νερό ρίχνουν τους βώλους και λυώνουν. "Έτσι βραστό όπως είναι το μίγμα, το περνούν μάνι μάνι από ψιλό καθαρό ν τ ο υ λ π έ ν τ ι (τουλουπάνι) και αφήνουν το μίγμα στο απόί (νυχτερινή δρόσος). Το νερό ψύχεται και ό αλάδανος πήζει και βγαίνει στην απάνω μερά (επιφάνεια). Τον μαζώνουν «πριχού δώσ' ό ήλιος» για να μή λ ύ σ η και τον ξανακάνουν βώλους ή κ ρ ι μ π ά τ σ α ή κεράκια, και τον αφήνουν σε ψυχρό χώρο. (Ειρήσθω έν παρόδω ότι και οι λαγοί αρέσκονται στη μυρωδιά και στη σκιά τής αλαδανιάς. Ό πεθερός μου Ίω. Φραγκάκις, δεινός κυνηγός, με πληροφορεί ότι βρίσκει ίχνη του λαγού από τις τρίχες του, πού κάθονται πάνω στις αλαδανιές). Οι μαμήδες (μαϊαι) πηγαίνουν μόνες τους και μαζεύουν αλάδανο (να μην αγγίξη αντρίστικο χέρι) και τον χρησιμοποιούν για τα βρέφη. Ή Κρήτη άλλοτε έκανε μεγάλη εξαγωγή αλάδανου στην Αίγυπτο και στο Σουδάν. Σήμερα «τόν τράβα» μόνο το Σουδάν. Καθώς με πληροφορεί ή κυρία Μαρία Δενδρινου - Αλιφεροπούλου εκ Χαρτούμ (ενοικιάστριά μου στο σπίτι τής Φιλοθέης) διπλωματούχος Μαία, οι πλούσιες Σουδανέζες πελάτισσες της χρησιμοποιούν τον άλάδανο μαζί μέ σανταλόξυλο είς υποκαπνισμούς, για λόγους κοκκεταρίας. Ή Δις Μαρία Γερμανάκη, ανεψιά του ποτέ Μητροπολίτου Κρήτης Τιμοθέου Βενέρη, με πληροφορεί ότι ο Τιμόθεος Βενέρης, ων επίσκοπος Ρεθύμνης καί Αυλοποτάμου, εφοδίαζε το Πατριαρχείων Κων/λεως με αλάδανο, για την παρασκευή του Αγίου Μύρου.

Για τον αλάδανο ομιλεί ο Ηρόδοτος (Γ έκδ. Παπύρου σελ. 599 παρ. 107 και παρ. 112) ως έξης: «Τό δέ δή λήδανον, τό Άράβιοι καλέουσι λάδανον έτι τούτου ;{τοΰ στύρακος] θώμασιώτερον γίνεται, έν γάρ δυσοσμοτάτω γινόμενον εύωδέτατόν έστι. τών γάρ αιγών τών τράγων έν τοις πώγωσι ευρίσκεται εγγινόμενον οίον γλοιός από τής ύλης. Χρήσιμον δ' ές πολλά τών μόρων εστί, θυμιώσι τε μάλιστα τούτο Άράβιοι». Ό Διοσκορίδης («Τά σωζόμενα» έκδ. "Αλδου 1518)«,σελ. 30) ομιλεί περί λαδάνου μέ τά κάτωθι: «Γίνεται δέ έξ αυτού (τού έτερου είδους Κίστου) τό λεγόμενων λαδανον. τά φύλλα γάρ αύτοϋ νεμόμεναι αί αίγες καί οί τράγοι τήν λιπαριαν άνάλαμβάνουσι τω πώγωνι γνωρίμως, καί τοΐς μηροΐς προσπλαττομένην διά τό τυγχάνειν ιξώδη, ήν άφαιρούντες ύλίζουσι, καί άποτίθενται άναπλάσ-σοντές μαγίδας. ενιοι δέ καί σχοινιά έπισόρουσι τοΐς θάμνοις, καί τό προσπλασθέν αύτοΐς λίπος άποξύσαντες άναπλάσσούσιν.;......... δύναμιν δε εχει στυπτικήν, θερμαντικήν, μάλακτικήν, άναστομωτικήν. ιστησι δέ τάς ρέουσας τρίχας, ύποθυμιάται, σκληρίας θεραπεύει…………»

Ή αλαδανιά όταν είναι ανθισμένη είναι χάρμα οφθαλμών, άλλα τα άνθη της δεν κρατούν πάνω από μία μέρα. Ευτυχώς πού δεν τα ανοίγεί όλα μαζί, και ευτυχώς πού κάνει πάρα πολλά άνθη. Αυτοφυές φυτόν τής Κρήτης, ήλκυσε την προσοχήν των Μινωιτών καλλιτεχνών και έτσι την βλέπομε να, εικονίζεται στη θαυμάσια νωπογραφία τής Κνωσού «το γαλάζιο πουλί», μαζί με αλλά λουλούδια τής Κρήτης.

Ιωάννου Ε. Χαβάκη
Ιατρού

Φυτά καί Βοτάνια της Κρήτης

Σελίδες: 80 - 81

46) Άλαδανιά

Έτσι ονομάζεται στη Κρήτη το φυτό κίστος ο Κρητικός «Cistus creticus». Σε πολλά μέρη του νήσου λέγεται και αγκίσσαρος και τα μέρη πού φυτρώνει λέγονται «αγκισσαράδες».

Συνδέεται με την Μινωική Κρήτη από μία τοιχογραφία της Κνωσού (το γαλάζιο πουλί) όπου οι αρχαιολόγοι μαζί με τα άλλα φυτά αναγνωρίζουν και τον αγκίσσαρος.

Οι αρχαίοι ωνόμαζαν τό φυτό «αλίσαρον». Αναφέρουν γι' αυτό και ο Διοσκουρίδης και ο Ηρόδοτος. Γλωσσολογικό ενδιαφέρον παρουσιάζει ή ονομασία αυτή —καθώς δεν διαφέρει πολύ από την υπάρχουσα Κρητική αγγίσαρος— γιατί προέρχεται κατ' ευθείαν από τους Μινωΐτες, αφού όλα τα ονόματα της αρχαίας Ελληνικής πού λήγουν εις -ισαρος θεωρούνται Μινωικής προελεύσεως.

Το φυτό ανήκει στην οικογένεια των κιστωδών. "Όλα τα υπέργεια μέρη του κατά τους μήνες Ιούνιο και Ιούλιο εκκρίνουν από τις μασχάλες των φύλλων του, βαλσαμώδη ουσία —το αλάδανο—. Ή ουσία αυτή ήτο επίσης γνωστή στους αρχαίους οι όποιοι την χρησιμοποιούσαν στη θεραπευτική τους. «Τό δέ λάδανον» λέγει ό Διοσκουρίδης «δύναμιν στυπτικήν, θερμαντικήν, μαλακτική, άναστομωτικήν έχει, ϊστησι δέ τάς ρέουσας τρίχας, μιγέν οϊνω και σμύρνη καί μυρσίνω έλαίω..».

Ή ίδια ουσία φαίνεται να έπωλεΐτο τότε και στην Αίγυπτο, γιατί ό Ηρόδοτος αναφέρει «τό δέ λήδανον τό Άράβιον καλέουσι λάδανον.. (Ήροδ. Γ 112) πού σημαίνει δτι έχρησιμοποιοϋσαν όχι μόνον τήν ουσία άλλα και την ίδια την Κρητική της ονομασία.

Ή ουσία είναι ρητίνη, πού κατά τις εργασίες του καθηγητού της Χημείας Εμμανουήλ, περιέχει λαδανολίνη, αιθέριο λάδι, κόμι, ρητινώδεις ουσίες, χρωστικές ύλες καί ρεσένη.

Μαζεύεται άπό τους βοσκούς και από τους λαδανοσυλλέχτες. Οι βοσκοί βόσκουν τά αιγοπρόβατα τους μέσα σέάγγισαράδες. Οί τρίχες των ζώων παρασύρουν τις ρητινώδεις ύλες υπό μορφή μελανών ή βαθέως καφεοειδών σφαιρίων, τα όποια μαζεύουν οι βοσκοί και σχηματίζουν βόλους από ακάθαρτο αλάδανο. Τους βόλους αυτούς τους βράζουν με νερό και τους απαλλάσσουν από τις τρίχες των ζώων και έτσι σχηματίζουν μάζες καθαρές από αλάδανο, πού μεταφέρουν στο εμπόριο. Οι αλαδανοσυλλέκτες κτυπούν τα φυτά με τριχοφόρα μαστίγια από τρίχες ουράς μονόπλων ζώων. Ή ρητινώδης ύλη προσκολλάται κι εδώ στις τρίχες από ο που την μαζεύουν σε βόλους, την καθαρίζουν με βρασμό και την μεταφέρουν στο εμπόριο.

Παλιότερα ή αλαδανοσυλλογή ήτο συστηματικότερη και πλουσιότερη και όπως αναφέρει ο Μ. Χουρμούζιος στα Κρητικά του (Αθήναι 1842), έγίνετο από ανθρώπους της περιοχής Μυλοποτάμου καί από βοσκούς και καλογήρους της μονής Μπαλί. Το αλάδανο πλην της θεραπευτικής εφαρμογής του, χρησιμοποιείται για την παρασκευή θυμιάματος για τις εκκλησίες και αρωμάτων. Σαν αρωματική ουσία, όπως αναφέραμε το χρησιμοποιούσαν από την πιο παλιά εποχή οι "Άραβες.

Ή λαϊκή Κρητική θεραπευτική χρησιμοποιεί τα φύλλα και τα άνθη τού φυτού σέ αφεψήματα ή εγχύματα, σαν φάρμακο στυπτικό, άντιδιαρροϊκό και σαν βάλσαμο επί στηθικών νοσημάτων. Το αλάδανο διαλυμένο με λάδι, το χρησιμοποιεί εξωτερικά σε επιτρίψεις, σαν φάρμακο επισπαστικό και αναλγητικό επί νευραλγιών, ρευματισμών και κρυολογημάτων

ΒΟΥΛΑΣ ΘΑΝΑΣΟΥΑΙΑ
ΓΕΩΠΟΝΟΥ
0 ΠΡΑΚΤΙΚΟΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΒΟΤΑΝΑ

ΥΓΕΙΑ - ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ - ΘΕΡΑΠΕΙΑ - ΟΜΟΡΦΙΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΑΡΙΑ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ
Λαδανιά

Cistus creticus Boiss.

Οικ. Cistaceae

Μικρός, φρυγανώδης θάμνος, ύψους μέχρις 1 μέτρου, αυτό φυόμενος στην Ελλάδα. Έχει φύλλα αντίθετα, ωοειδή, με αραιές τρίχες και κόκκινα άνθη.

Είναι φυτό πολύ κοινό στην Ελλάδα, αρωματικό, γνωστό και σαν αλάδανος, λάδανο, ήμερη κουνουκλιά, ήμερο κιστάρι, κίστος.

Είναι είδος γνωστό από πανάρχαιους χρόνους. Από τα φύλλα και τους βλαστούς ελάμβαναν ρητίνη, γνωστή ως λ ά-δ α ν ο, πού μέχρι τα τέλη του 18ου αιώνος εθεωρείτο από τα πιο σπουδαία φάρμακα. Το λάδανο αναφέρεται από τον Διοσκουρίδη ότι είχε Ιδιότητες στυπτικές, θερμαντικές, μαλακτικές κ.λ.

Τα φύλλα και οι βλαστοί του κατά τον Ιούνιο και Ιούλιο εκκρίνουν μια ρητινώδη ουσία, πού θεωρείται φαρμακευτική (στυπτική, αντικαταρροϊκή, αντισπασμωδική, αποχρεμπτική, καταπραϋντική).

Χρηοιμότης : αϋπνία, διάρροια, οδοντόπονοι, τέτανος.

200 ΒΟΤΑΝΑ & οι θεραπευτικές τους ιδιότητες
φαρμακευτικά αρωματικά καλλωπιστικά καλλυντικά αφροδισιακά
της Ρούλα Γκόλιου.
Εκδώσεις ΜΑΛΛΙΑΡΗΣ παιδεία.

Σελίδες 253 – 254.

Λαδανιά

Κίστος ο κρητικός Cistus creticus

Οικογένεια:Κιστίδες

Κοινές ονομασίες: κουνουκλιά, λάδανος, αλάδανος, κιστάρι

Συγγενή φυτά: Κίστος ο σαλβιόφυλλος (Cistus salviifolius) και Κίστος ο λαδανοφόρος (Cistus ladanifer).

Περιγραφή

Η λαδανιά είναι χαμηλός θάμνος που φυτρώνει στις παραμεσόγειες χώρες, με φύλλα απλά, αντίθετα, τριχωτά, άνθη ροζ, μοβ με ζαρωμένα πέταλα και καρπό κάψα.

Είναι είδος αυτοφυές στην Ελλάδα και μαζί με τον Κίστο τον σαλβιόφυλλο με τα λευκά άνθη είναι από τους πιο διακοσμητικούς χαμηλούς θάμνους, που φυτρώνουν στις παρυφές των δασών, σε ξηρές περιοχές και μερικές φορές εξαπλώνονται και σχηματίζουν «κιστώνες».

Ιστορία

Φυτό γνωστό από την αρχαιότητα. Αναφέρεται ότι το λάδανο, δηλαδή τη ρητίνη που εκκρίνεται από το βλαστό και τα φύλλα της λαδανιάς, το έφερναν από την Αραβία και το χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Έλληνες ως θυμίαμα αλλά και σε αλοιφές. Ο Διοσκουρίδης αναφέρει το λάδανο για τις στυπτικές, μαλακτικές, θερμαντικές και άλλες ιδιότητες του. Αναφέρει μάλιστα ότι το ρετσίνι αυτό κολλούσε στα γένια και τα πόδια των τράγων και από κει το συνέλεγαν και το επεξεργάζονταν. Καλύτερο θεωρούνταν αυτό που προέρχονταν από την Κύπρο. Το λάδανο μέχρι το 18ο θεωρούνταν από τα πιο σπουδαία φάρμακα. Στο Μεσαίωνα η συλλογή του γινόταν με ένα είδος τζουγκράνας με δερμάτινες λουρίδες στις οποίες κολλούσε.

Οι αρχαίοι χρησιμοποιούσαν για στομαχικές παθήσεις και το χυμό από ένα παράσιτο που βγαίνει στις ρίζες της λαδανιάς γνωστό σήμερα ως «λύκος της λαδανιάς» (Cytinus Hypocistis).

Συστατικά

Τα φύλλα και οι βλαστοί της λαδανιάς κατά τον Ιούνιο και Ιούλιο εκκρίνουν μια αρωματική ρητίνη γνωστή ως λάδανο ή λάβδανο που περιέχει αιθέριο έλαιο.

Φαρμακευτικές ιδιότητες

Το λάδανο έχει στυπτικές, σπασμολυτικές, αποχρεμτττικές, αντικαταρροϊκές και καταπραϋντικές ιδιότητες.

Εφαρμογές

Χρησιμοποιείται για την αϋπνία, τη διάρροια, τον πονόδοντο κ.ά. με τη συμβουλή κάποιου ειδικού καθώς και στην αρωματοποιία και τη σαπωνοποιία.

ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΑ ΦΥΤΑ ΤΗΣ ΒΙΒΛΟΥ
Αναστασία Κανδυλη
Εδάφια από τη Βίβλο
Ανάλυση – Ερμηνεία
Εκδώσεις ΨΥΧΑΛΟΥ

Σελ 410

Κίστος (κουνούκλα)

Η κουνούκλα ή λαδανιά μας δίνει το γνωστό λάδανο, μία αρωματική ρητίνη που είναι τονωτική, αποχρεμπτική, αιμοστατική έχει και αντιμικροβιακές ιδιότητες. Στην Τουρκία χρησιμοποιείται για υποκαπνισμούς. Ακόμα χρησιμεύει στην αρωματοποιία και να δώσει γεύση στις τροφές.

Cistus salvifolius.

O Cistus salvifolius:

1.Υπάρχει στην ίδια περιοχή αλλά ΔΕΝ παράγει αλάδανο.
2.Παράγει όμως αιθέριο έλαιο.
3.Έχει άσπρα άνθη.

Cytinus Hypocistis - Λυκος της Λαδανιας

Cytinus hypocistis L.

Κύτινος ο υπόκιστος (λύκος της λαδανιάς)

Αυτό το χωρίς χλωροφύλλη περίεργο φυτό με το εκτυφλωτικό κόκκινο χρώμα παρασιτεί στις ρίζες της λαδανιάς. Έχει φύλλα κόκκινα, σαρκώδη σε επάλληλη επικάλυψη. Άνθη με 4 τέπαλα, λευκά ή κίτρινα, καλυμμένα από τα φύλλα, σε πυκνά κεφάλια, τα έξω αρσενικά τα εσωτερικά θηλυκά. Το όνομα υπόκιστος (υποκιστίς) είναι από τον Διοσκουρίδη.

Ο κύτινος ανήκει στην ίδια οικογένεια με την Raflesia, ένα τροπικό φυτό που το άνθος του είναι το μεγαλύτερο του κόσμου και έχει διάμετρο 1μ.

200 ΒΟΤΑΝΑ & οι θεραπευτικές τους ιδιότητες

φαρμακευτικά αρωματικά καλλωπιστικά καλλυντικά αφροδισιακά
της Ρούλα Γκόλιου.
Εκδώσεις ΜΑΛΛΙΑΡΗΣ παιδεία.
Σελίδες 253 – 254.

Οι αρχαίοι χρησιμοποιούσαν για στομαχικές παθήσεις και το χυμό από ένα παράσιτο που βγαίνει στις ρίζες της λαδανιάς γνωστό σήμερα ως «λύκος της λαδανιάς» (Cytinus Hypocistis).

Αμπαρι - (Ambergris)

Το αμπάρι είναι μια έλαιο ρητίνη παρεμφερή με την εντερική έκκριση με έντονη οσμή και υφή σαν κερί. Η ουσία αυτή παίρνετε από την φάλαινα φυσητήρα και έχει παρόμοιες ιδιότητες και συστατικά με το λάβδανο. Ένας ακόμη λόγος για να σταματήσει η λαδανιά το κυνήγι των φαλαινών.

ΕΘΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΕΘΝΟΚΟΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΑ

http://www.iama.gr/ethno/

Η Εθνική Εταιρία Εθνοκοφαρμακολογιας έχει πραγματοποιήσει μια σειρά από σεμινάρια για τα σημαντικότερα βότανα της Πατρίδα μας.

Πρακτικά Διήμερου Εκπαιδευτικού Σεμιναρίου:
«Το Κρητικό Λάδανο»
Κρήτη, 13 - 14 Ιουλίου 1996

http://www.iama.gr/ethno/ladano.html

"Βοτανική περιγραφή του φυτού cistus creticus L."
(Δεμέτζος, Κων/νος, Επικ. Καθηγητής Φαρμακογνωσίας Πανεπιστημίου Αθηνών).
(File Format: PDF/Adobe Acrobat 95 KB)
http://www.iama.gr/ethno/Ladano_files/Ladano_Demetzos.pdf

“"Απομόνωση και χαρακτηρισμός συστατικών των φαρμακευτικών φυτών της Kρήτης Cistυs creticυs subsp. creticυs L.”
(Χ. Ε. Κατερινόπουλος, Α. Κουβαράκης, Ν. Ζωάκης, Ν. Στρατηγάκης ).
(File Format: PDF/Adobe Acrobat 94KB)
http://www.iama.gr/ethno/Ladano_files/Ladano_Katerinopoulos.pdf

“Η Χημική Σύσταση και η Φαρμακολογική δράση της ρητίνης Λάδανο"”
(Δεμέτζος, Κων/νος , Ph.d, Επικ. Καθηγητής Φαρμακογνωσίας Πανεπιστήμιου Αθηνών).
(File Format: PDF/Adobe Acrobat 101KB)“
http://www.iama.gr/ethno/Ladano_files/Ladano_Demetzos2.pdf

"Οικοφυσιολογiκες Παρατηρήσεις στο φυτό cistus creticus L.”
(Οικονομάκης Κ. Δ., Αναπλ. Ερευνητής ΕΘ.Ι.ΑΓ.Ε).
(File Format: PDF/Adobe Acrobat 94KB)“
http://www.iama.gr/ethno/Ladano_files/Ladano_Oikonomakis.pdf

3/θεσιο Δημοτικό Σχολείο Σισων

Επίσης το 3/θεσιο Δημοτικό Σχολείο Σισων διοργάνωσε μια περιβαλλοντική εργασία με θέμα «Όταν γυρίζει ο αλάδανος τα΄ αχτένιστο κεφάλι του».

"...Το «αλαδάνισµα» είναι µια επίπονη, πολύωρη και δύσκολη διαδικασία. Ο «αλαδανάρης» πρέπει να είναι για πολλές ώρες στον ήλιο σηκώνοντας το αργαστήρι και χαιδεύοντας το φυτό. Το µικρότερο σε βάρος αργαστήρι είναι 3 κιλά. Οι λουρίδες του σήµερα είναι από λάστιχο. Η µέρα που θα επιλεχθεί για αλαδάνισµα θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα ζεστή για να ιδρώσει το φυτό και να εκκρίνει το ρετσίνι στις λουρίδες του αργαστηριού. Έπειτα, αφού γεµίσουν το αργαστήρι τους, το απλώνουν πάνω σε ένα τσουβάλι και µε ένα ειδικό εργαλείο, το «ξυστρί», ξύνουν τις λουρίδες του και συλλέγουν το λάδανο. Υψηλή θερµοκρασία απαιτείται και για το ξύσιµο του αργαστηριού...

ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ∆ΙΕΥΚΡΙΝΙΣΕΙΣ

...Οι λουρίδες του αργαστηριού δεν πληγώνουν τις αλαδανιές και δεν τις καταστρέφουν γιατί δεν τις χτυπούν αλλά τις χαιδεύουν. Οι αλαδανιές κινδυνεύουν από την οικοπεδοποίηση, την καλλιέργεια ελιών και την υπερβόσκηση. Σύµφωνα µε τον κύριο Οικονοµάκη τα φύλλα της αλαδανιάς αλλάζουν µορφή µετά τη χρήση τους ως τροφή κατσικοπροβάτων. Τη διαφοροποίηση αυτή τη διαπιστώσαµε και εµείς µετά από τα λεγόµενα αυτά...."

Περισσότερα:
dim-sison.reth.sch.gr/environmental/environmental.htm - 2k - Συμπληρωματικό αποτέλεσμα -

http://81.186.166.197/sppe/sppe2/sppe/PDFs/1291-1297_sppe.pdf

Η αφίσσα:
http://photos1.blogger.com/blogger2/5494/617790551582895/1600/afissa1.jpg

SITE:
http://dim-sison.reth.sch.gr

ΤΟ ΛΑΔΑΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΦΥΤΟ CISTUS LADANIFERUS

Cistus ladaniferus Cistus Creticus

Το φύτο Κίσθος λαδανιφερους (Cistus ladaniferus). Από όπου πατάγαται το λάδανο με απόσταξη στην Δυτική Μεσόγειο (Ισπανία, Νοτιά Γαλλία, κα.).

Το άρωμα και οι φαρμακευτικές ιδιότητες για το λάδανο από τα δυο φυτά είναι διαφορετικά.

Λαύδανο (Laudanum) Καταπραϋντικό Φάρμακο

Κίστος (Cistus Creticus),
οικ. Κιστωδών (Cistaceae) Κοινώς : Λαδανιά, Λάδανο, Λουβιδιά.
Διάφορα είδη του γένους αυτού συναντούμε αυτοφυή στην Ελλάδα. Από τα φυτά αυτά άλλοτε παρασκεύαζαν το φαρμακευτικό Λαύδανο (Laudanum). Τα νεώτερα χρόνια το φάρμακο αυτό (καταπραϋντικό) το παρασκευάζουν από το όπιο που παράγεται από το Αφιόνι

Ο Κίστος είναι χαμηλός θάμνος τριχωτός. Έχει φύλλα αντίθετα μικρά ή μεγαλύτερα ωοειδή, μακρουλά. Ανθή που θυμίζουν τα ολιγοπέταλα τριαντάφυλλα. Είναι συνήθως εύοσμα, αλλά που εύκολα ρίχνουν τα πέταλα τους. Είναι λευκά ή κοκκινωπά με στίγματα. Ο καρπός του είναι «κάψα» με πόλους σπόρους.
Άλλο είδος είναι : Κίστος ο μικρανθής (Cistus parviflorus) – Αττική, Κρήτη, Αίγινα, Πόρος – Κίστος ο φασκομηλόφυλλος (Cistus salvifolius) γνωστός και ως αγριοφασκόμηλο ή Κίστος. Κίστος ο τριχωτός (Cistus villosus) κοινώς Λαδανιά, Κίστος ο λαδανοφόρος (Cistus ladaniferus) με πολλά λευκά Ανθή.

Ιγνάτιου Ζαχαροπούλου
Ειδικού Γεωπόνου ΚαθηγητούΣύγχρονη Πλήρης Θεραπευτική με τα Βότανα
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΑΛΟΥ

Μελισσοκομικά στοιχεία - Cistus incanus – creticus

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Κ. ΠΛΑΚΟΎΤΣΗΣ
ΓΕΩΠΟΝΟΣ Α.Π.θ.
ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΚΑ ΦΥΤΑ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΠΑΣ

ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ
Σελίδες: 64 – 67
ΤΑΞΗ PARIETALES
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ CISTACEAE
Γένος-είδος Cistus incanus – creticus
Κοινό όνομα Λαδανιά, μειτζίνα, κουνούκλα, κουνουκλιά

Περιγραφή φυτού Φρύγανο αειθαλές ύψους 30-100 εκ. Βλαστός διακλαδισμένος, τριχωτός. Φύλλα αντίθετα. μικρά, χνουδωτά, πολύ πυκνά, ωοειδή, με εμφανή νεύρα, αρωματικά.
Άνθη μεγάλα με 5 πέταλα μήκους 4-6 εκ. χρώματος ρόδινου, ρυτιδωμένα. Βγαίνουν στις κορυφές των βλαστών κατά κύματα ή μεμονωμένα.
Οι στήμονες είναι πολυάριθμοι, σε σπονδύλους γύρω από το στίγμα. Στήμονες και στίγμα έχουν χρώμα κίτρινοπορτοκαλί. Είναι από τα ωραιότερα λουλούδια της ανοίξεως.
Μελισσοκομικά στοιχεία Αυτοφύεται σε άγονες και πετρώδεις περιοχές και σε θαμνότοπους. σε ηλιόλουστες θέσεις σε όλη τη χώρα. Τα φυτά εκκρίνουν τις θερμές ώρες του καλοκαιριού από τους βλαστούς και τα φύλλα μια ουσία το λάδανο που παλαιότερα το χρησιμοποιούσαν ως φάρμακο.
Το λάδανο συλλέγουν και οι μέλισσες ως πρόπολη.
Πολλαπλασιάζεται κυρίως με σπόρο αλλά και με παραφυάδες και μοσχεύματα. Η Λαδανιά ανθίζει Απρίλιο-Μάιο.
Παρέχει εκτός από την πρόπολη που αναφέραμε, νέκταρ και γύρη χρώματος πορτοκαλί, απαραίτητη τους μήνες αυτούς που το μελίσσι βρίσκεται στην ανάπτυξη.

ΤΑΞΗ PARIETALES
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ CISTACEAE
Γένος-είδος Cistus salvifolius
Κοινό όνομα Ασπροκουνουκλιά, αγριοφασκομηλιά

Περιγραφή του φυτού Φρύγανο ύψους μέχρι 1 μ. Βλασιός διακλαδισμένος Φύλλα ωοειδή, πυκνά, με νευρώσεις ως και το προηγούμενο φυτό (Cistus incanus - creticus). Διαφέρει κυρίως ως προς τα άνθη που έχουν πέταλα πιο μικρά (3-5 εκ.), χρώμα λευκό και δεν είναι ρυτιδωμένα. Στήμονες και στίγμα κίτρινου χρώματος.
Μελισσοκομικά στοιχεία
Φύεται στις ίδιες περιοχές με το προηγούμενο αλλά σε λιγότερη έκταση. Πολλές φορές συνυπάρχουν και δημιουργούν ωραία αντίθεση.
Πολλαπλασιάζεται κυρίως με σπόρο. Μπορεί όμω5 και με παραφυάδες και μοσχεύματα. Ανθίζει Απρίλιο - Μάιο. Δίδει νέκταρ και γύρη χρώματος κίτρινου. Επίσης δίδει και πρόπολη

ΑΛΑΔΑΝΟ – ΤΣΙΓΑΡΟ

Στην ευρύτερη περιοχή του χωριού Σίσες ο αλάδανος καπνίζετε.






Περνούμε ένα μικρό κομμάτι από την ρητίνη του αλαδάνου την τρίβουμε με τα χέρια μέχρι να γίνει λεπτό και να προσαρμοστεί σε ένα τσιγάρο και να καπνιστεί

ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΛΑΔΑΝΙΑ - Ο CISTUS ΠΥΡΟΦΥΛΟ ΦΥΤΟ.

Η φωτιά ως είναι γνωστό αποτελεί την κύρια αιτία καταστροφής των Δασών. Για τον κισθώνα (το κλαδί που λένε οι ντόπιοι ) είναι το βασικό μέσο δημιουργία του Για να το κατανοήσουμε θα πρέπει να λάβουμε τους έξης παράγοντες:
1. Ο κίσθος είναι πυροφυλο φυτό. Η φωτιά παίζει σημαντικό στη αναπαραγωγική του διαδικασία. Ο σπόρο του περιβάλετε από ένα σκληρό περίβλημα το οποίο για να σπάσει και να φυτρώσει το φυτό, θα πρέπει να εκτεθεί σε υψηλή θερμοκρασια.
2. το παραπάνω χαρακτηριστικό δίνει στο κίσθο τη δυνατότητα να φυτρώνει γρηγορότερα σε σχέση με τα αλλά είδη της τοπικής χλωρίδας. Αν κισθώνα μείνει ανεπηρέαστος τα είδη αυτά μεγαλώνουν και επικρατούν του κίσθου. Ο τόπος δεν μπορεί να δώσει αλάδανο.
3 Τα νεαρά φυτά δίνουν μεγαλύτερη και καλύτερη ποιότητα αλαδανου.

Η περιοχή στους Γαλήνους. Πριν μερικά χρόνια κάηκε, θα νόμιζε κανείς ότι είχαμε την μεγαλύτερη οικολογική καταστροφή στη περιοχή. ΑΛΛΑ ΣΗΜΕΡΑ ΕΧΟΥΜΕ ΚΙΣΘΩΝΕΣ.

Αν η καταστροφή αυτή γινόταν σε οποιαδήποτε άλλο σημείο του της Κρήτη όπου δεν επικρατεί ο κίσθος η φύση δύσκολα θα αναπλήρωνε την καταστροφή και λόγο της έλλειψης έντονων βροχοπτώσεων το τοπίο θα έμενε γυμνό και έρημο. Στο σημείο αυτό λόγο του ότι ο κίσθος είναι πυροφυλο φυτό και επικρατεί κάτω από αντίξοες συνθήκες το τοπίο αναζωογονήθηκε και πρασίνισε μέσα σε ελάχιστα χρόνια. Τα καταστροφικά αποτελέσματα της φωτιά όπως η διάβρωση του εδάφους, στη ευρύτερη περιοχή του χωριού Σίσες είναι ηπιότερα λόγο του ότι ο κίσθος αναπτύσσεται γρηγορότερα από τα αλλά είδη χλωρίδα που επικρατούν αλλού.

ΤΡΙΑ ΒΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΔΡΥΜΟΥ (ΤΗΣ ΠΑΡΝΗΘΑΣ).

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Του ΣΠΥΡΟΥ ΝΤΑΦΗ

Ομότιμου καθηγητή Δασολογίας του ΑΠΘ

Παράλληλα, εμφανίζεται σε αφθονία η λαδανιά, ένα κατ' εξοχήν πυρόφιλο είδος το οποίο προστατεύει τα νεαρά φυτάρια σκιάζοντάς τα το καλοκαίρι. Παράλληλα ο μύκητας που δημιουργεί μυκόρριζα στη λαδανιά (δηλαδή μια συμβίωση μύκητα και ριζών η οποία αυξάνει την ικανότητα προσρόφησης νερού και θρεπτικών στοιχείων των ριζών από το έδαφος πάνω από 100 φορές) δημιουργεί μυκόρριζα και στη χαλέπιο πεύκη.

http://www.kathimerini.gr/4Dcgi/4dcgi/_w_articles_kathcommon_7_09/07/2007_1286743

Η αντικαρκινική δράση

Η αντικαρκινική δράση των μανουηλοξειδίων από τον αγκίσαρο είναι τεκμηριωμένη τουλάχιστον in vitro, ενώ το αιθέριο έλαιο του αλάδανου είναι ο ακριβότερος και ισχυρότερος σταθεροποιητής που διαθέτει η βιομηχανία των αρωμάτων (αλήθεια πόσο δύσκολο είναι να στρέψουμε την εμπορική μας δραστηριότητα σ' αυτήν την τεράστια αγορά ;)

ΚΡΗΤΙΚΟ ΠΑΝΟΡΑΜΑ
ΤΕΥΧΟΣ 22 ΙΟΥΛΙΟΣ – ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2007
ΚΩΣΤΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΑΚΗΣ

ΑΡΜΟΝΙΑ
Τεύχος 87
Ιούνιος 2007

…, όπως επίσης το cistus με την αντισηπτική και την υπό διερεύνηση αντικαρκινική του δράση είναι απλώς δείγματα της "κληρονομιάς" του μεγάλου επιστήμονα. Ο κατάλογος είναι μακρύς και θα χρειάζονταν άπειρες ώρες να περιγράψουμε το μεγαλείο της φύσης που κρύβεται μέσα στους πολύτιμους αυτούς οργανισμούς, τα φυτά».

Σελίδα 34

ΙΠΠΟΚΡΑΤΙΚΑ ΦΥΤΑ χθες και σήμερα

ονομασία Αρχαίο όνομα Ιπποκρατική χρήση Σημερινή χρήση

ΛΑΔΑΝΙΑ άρρην Κίσθος αντισπασμωδικό αντικαρκινικές ιδιότητες

Σελίδα 35

ΕΘΝΙΚΟ & ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ NATIONAL & KADISTRIAN UNIVERSITY OF ATHENS

SITE: http://www.uoa.gr

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ : ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΔΕΜΕΤΖΟΣ
ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ SITE: http://www.pharm.uoa.gr/cv/demetzos.htm

Επικοινωνία Κωνσταντίνος Δεμέτζος
Τομέας Φαρμακευτικής Τεχνολογίας
Τμήμα Φαρμακευτικής
Πανεπιστήμιο Αθηνών
Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου 15 771
Αθήνα
Τηλ: 210 727-4596
Fax: 210 727-4596
E-mail: demetzos@pharm.uoa.gr

H XHMIKH ΣΥΣΤΑΣΗ KAI H ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΡΗΤΙΝΗΣ ΛΑΔΑΝΟ ΚΩΝ.ΝΟΣ ΔΕΜΕΤΖΟΣ Ph.D ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΦΑΡΜΑΚΟΓΝΩΣΙΑΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ.
Ιστορικά στοιχεία Ιστορικά, αναφορές υπάρχουν από τον Διοσκουρίδη, τον Πλίνιο και τον Ηρόδοτο, οι οποίοι αναφέρονται στον κίσθο από τον οποίο και παράγεταιτο Λάδανο. Όσον αφορά την συλλογή του Λαδάνου περιγραφές υπάρχουν από τον Διοσκουρίδη τον Tournefort, Bellonius και τον Μαρίτη. Σύμφωνα με τον Μαρίτη υπήρχε μεγάλη παραγωγή στην Κύπρο -1763 - αλλά και στην Κρήτη και oι εξαγωγές εγίνοντο προς την Αλεξάνδρεια και στην συνέχεια στο Σουδάν. H συλλογή γινόταν με όργανο ονομαζόμενο ληονίστρα. Στον Μεσαίωνα η συλλογή από την Κρητική Λαδανιά γινόταν με ένα είδος τσουγκράνας εφοδιασμένο με λωρίδες στις οποίες κολλούσε το Λάδανο και στην συνέχεια συνελλέγετο για να κατεργασθεί. H εργασία αυτή εγίνετο τις μεσημβρινές ώρες γιατί τότε μόνο το ρετσίνι γινόταν ρευστό και η συλλογή του ήταν δυνατή. Σήμερα το Λάδανο συλλέγεται στην Ισπανία (Cistus ladanifer L.),στην Κρήτη και Κύπρο κυρίως από τον Cistus creticus L.

Ετυμολογία - Λαϊκά ονόματα
H ετυμολογία του κίστου, κίσθου και του παραγώγου αυτού κίσθαρος αποδίδεται στην Ελληνική λέξη κίστη που σημαίνει πανέρι, κουτί. Τα λαϊκά ονόματα τα οποία και απαντώνται στα φυτά του γένους Cistus είναι:κίστοι, κίσθοι, κίσσαροι, κιστάρια, κίστα, ατίσαρα, αλίσαροι αλιταριές (Πάρος), ξισταριά, κουνουκλιές και κουνούκλα. Ειδικά για το Cistus creticus L., αναφέρεται ότι ελληνικά ονομαζόταν κύστος, λήδον, κουνούκλα (νεοελληνικά), κύστους, λήδον (Λατινικά), Ciste de crete (Γαλλικά), Λάντανο (Ιταλικά), λαδέμ αγαστί (Τούρκικα) και jara de Ladano (Ισπανικά).

Χημικά συστατικά - Φαρμακολογική δράση
Μια γενική επισκόπιση των συστατικών των φυτών του γένους Cistus, παρουσιάζεται από τους Wehmer, και Hegnauer, ενώ σχετικά με την ανάλυση της ρητίνης Λάδανο υπάρχουν αναφορές από τους Tschirch και Stock, ενώ ο Καθηγητής E. Εμμανουήλ το 1912 παρουσίασε μια αρχική ανάλυση. H βιβλιογραφία για την ανάλυση της ρητίνης Λάδανο και του φυτού παραγωγής της Cistus creticus L, σταματά το 1964. Νεώτερα χημικά δεδομένα σε συνδυασμό με την πρόοδο της τεχνολογίας, επέτρεψαν την πληρέστερη ανάλυση των χημικών συστατικών του φυτού και της ρητίνης με αποτέλεσμα την ερμηνεία της φαρμακολογικής του δράσης. Τα κυρίαρχα συστατικά ανήκουν στην ομάδα των Διτερπενίων και ειδικότερα των Λαβδανικών διτερπενίων, ενώ απομονώθηκαν και συστατικά τα οποία και ανήκουν στην ομάδα των πολυφαινολικών ουσιών -κυρίως μεθυλιωμένα φλαβονοειδή αλλά και γλυκοσίδες τους. Μερικά από αυτά χαρακτηρίσθηκαν σαν νέα φυσικά προϊόντα και παρουσιάσθηκαν για πρώτη φορά στην διεθνή βιβλιογραφία. Όσον αφορά την φαρμακολογική δράση του φυτού και της ρητίνης, παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον και αναφέρεται από τον Ιπποκράτη τον Ηρόδοτο και τον Διοσκουρίδη, To λάδανο στην αρχαιότητα εχρησιμοποιείτο σε αλοιφές αλλά και σαν θυμίαμα.Τον 18o αιώνα το λάδανο εχρησιμοποιείτο κατά της πανώλους ενώ παρασκευάζετο αλοιφή από την ρητίνη για διάφορες δερματικές παθήσεις. Σύμφωνα με την παραδοσιακή Ιατρική το Λάδανο μπορεί να αναστείλει τοβγαρτό' καλοήθους μορφής. Σαν 'βγαρτό' αναφέρονται τα αποστήματα αχελώνια, μαλάθρακες. Επίσης αναφέρεται η χρησιμοποίησή του για σκληρούς όγκους μήτρας, και για όγκους του πρωκτού αναμειγνυόμενο με λίπος, σε ρινικούς πολύποδες και καρκινογόνα έλκη. Νεώτερα πειράματα επιβεβαιώνουν την χρήση αυτή του Λαδάνου, Έτσιυπάρχουν ενδιαφέροντα αποτελέσματα σε in vitro πειράματα σε κυτταρικές σειρές όπως KB, P388, NSCLC-N6, RAJl, MOLT3, H9 οι οποίες αφορούν διάφορους τύπους καρκίνων. Επίσης ενδιαφέρονται αποτελέσματα έχουν δημοσιευθεί και αφορούν την αντιμικροβιακή δράση του φυτού και της ρητίνης του. Τέλος αναφέρεται η χρησιμοποίηση της ρητίνης Λάδανο στην Παρασκευή του Αγίου Μύρου.

Περίληψη ομιλίας από το διήμερο Εκπαιδευτικό Σεμινάριο με τίτλο
«Το κρητικό λάδανο» της Ελληνικής Εταιρείας Εθνοφαρμακολογίας στο Μπαλί Ρεθύμνου (13 – 14 Ιουλίου 1996).

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ARISTOTLE UNIVERSITE OF THESSALONIKI

SITE : http://www.auth.gr/home/index_en.html

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ : ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΑΝΕΛΛΗΣ
Βιοτεχνολογία Φαρμακευτικών Φυτών Εργαστήριο Φαρμακογνωσίας,
Τομέας Φαρμακογνωσίας Φαρμακολογίας,
Τμήμα Φαρμακευτικής,
Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης,
54124 Θεσσαλονίκη,
τηλ. 2310 997642, 2310 997617,
FAX: 2310 997645,
e-mail: kanellis@pharm.auth.gr
ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ SITE: http://www.pharm.auth.gr/kanellis/

ΟΜΑΔΑ ΒΙΟΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΦΥΤΩΝ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΦΑΡΜΑΚΟΓΝΩΣΙΑΣ ΤΟΜΕΑΣ ΦΑΡΜΑΚΟΓΝΩΣΙΑΣ-ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΑΣ ΤΜΗΜΑ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
http://www.pharm.auth.gr/kanellis/gr/biogr.htm

Βιοτεχνολογία φαρμακευτικών φυτών:
Ορισμένα διτερπένια από την ρητίνη του Κρητικού Λάδανου (Cistus creticus ssp. creticus) παρουσιάζουν έντονη αντικαρκινική δράση in vitro και in vivo. Για την κατανόηση του μηχανισμού βιοσύνθεσης των διτερπενίων αυτών το εργαστήριο έχει κλωνοποιήσει τα γονίδια της συνθετάσης των διτερπενίων και της συνθετάσης του πυροφωσφορικού γερανυλγερανυλίου και μελετά την γονιδιακή έκφρασή τους σε διάφορους ιστούς λάδανου. Επίσης εφαρμόζει ανάλυση EST σε βιβλιοθήκη cDNA από αδενικές τρίχες, ώστε να απομονώσει και να χαρακτηρίσει γονίδια που υπεισέρχονται στη βιοσύνθεση και το μεταβολισμό των παραπάνω διτερπενίων. Το εργαστήριο ασχολείται ακόμη με το μοριακό μηχανισμό μορφογένεσης των αδενικών τριχών και συγκεκριμένα με την απομόνωση των μεταγραφικών παραγόντων οι οποίοι ελέγχουν την έναρξη και την εξέλιξη της μορφογένεσης των αδενικών τριχών και με την απομόνωση και το χαρακτηρισμό των γονιδίων που εκφράζονται αποκλειστικά στις αδενικές τρίχες του Cistus creticus. Μέχρι στιγμής, η ομάδα έχει αναπτύξει και δημοσιεύσει μια μέθοδο απομόνωσης του ολικού RNA και DNA από το Cistus creticus (Pateraki and Kanellis, 2004) και έχει απομονώσει και χαρακτηρίσει δύο κλώνους πλήρους μήκους cDNA της συνθετάσης του πυροφωσφορικού γερανυλγερανυλίου καθώς και έναν κλώνο πλήρους μήκους cDNA ο οποίος κωδικοποιεί την ρεδουκτοισομεράση της 1-δεόξυ-D-ξυλουλόζης (DXR) και, τέλος, τμήμα ενός κλώνου cDNA για την συνθετάση του καουρενίου (KS) του Cistus creticus ssp. creticus. Επιπλέον αναπτύχθηκαν αντισώματα για τις GGPPS και KS. Μελλοντικά, η έρευνα αυτή θα μας οδηγήσει στη γενετική βελτίωση του λάδανου με την εφαρμογή βιοτεχνολογικών προσεγγίσεων.

SITE: http://web.auth.gr/biophyto/Farmak.htm

ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ IN VITRO ΤΟΥ ΚΡΗΤΙΚΟΥ ΛΑΔΑΝΟΥ (Cistus creticus spp. creticus) Μαδέσης Παναγιώτης, Κωνσταντινίδου Ελπινίκη, Νιάνιου Ειρήνη και Τσαυτάρης Αθανάσιος Εργαστήριο Γενετικής και Βελτίωσης των Φυτών, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης

Το φυτικό είδος Cistus creticus spp. creticus είναι ενδημικό του ελληνικού χώρου. Η εμπορική του αξιοποίηση στηρίζεται στις φαρμακευτικές ιδιότητες της ρητίνης «λάδανο». Η ρητίνη αυτή εκκρίνεται από τις αδενώδεις τρίχες των φύλλων και παρουσιάζει ισχυρή αντιμικροβιακή δράση (Demetzos και συνεργάτες, 1997) και κυρίως αντιλευχαιμική δράση (Dimas και συνεργάτες, 1998), η οποία μπορεί να συγκριθεί με καθιερωμένα φάρμακα των κατηγοριών αυτών, όπως είναι η αμπικιλλίνη και η καμπτοθεκίνη. Για την εγκατάσταση της καλλιέργειας in-vitro χρησιμοποιήθηκαν σπόροι και βλαστικές κορυφές που προήλθαν από μητρικά φυτά που καλλιερ-γήθηκαν στον αγρό. Οι βλαστικές κορυφές έδωσαν μεγαλύτερο αριθμό φυτικού υλικού σε μικρότερο χρονικό διάστημα. Ο μικροπολλαπλασιασμός των βλαστικών κορυφών σε βασικό υπόστρωμα MS χωρίς την προσθήκη ρυθμιστών αύξησης έδωσε το μεγαλύτερο ρυθμό πολλαπλασιασμού (6 φυτά ανά βλαστική κορυφή). Στα πειράματα της αναγέννησης, τα καλύτερα αποτελέσματα παρατηρήθηκαν όταν χρησιμοποιήθηκε ως έκφυτο το κατώτερο τμήμα των τεσσάρων φύλλων της κορυφής. Το υπόστρωμα MS με τον συνδυασμό ρυθμιστών αύξησης 0.1 mg/L NAA και 0.1 mg/L TDZ, μας έδωσε το μεγαλύτερο ποσοστό αναγέννη Βιοτεχνολογία φαρμακευτικών φυτών: Διτερπένια από την ρητίνη του Κρητικού Λάδανου (Cistus creticus spp. creticus) παρουσιάζουν έντονη αντικαρκινική δράση in vitro και in vivo. Για την κατανόηση του μηχανισμού βιοσύνθεσης των διτερπενίων αυτών το εργαστήριο έχει κλωνοποιήσει τα γονίδια της συνθάσης των διτερπενίων και της συνθάσης του πυροφωσφορικού γερανυλγερανυλίου και μελετά την γονιδιακή έκφραση τους σε διάφορους ιστούς λάδανου. Επίσης εφαρμόζει EST ανάλυση σε cDNA βιβλιοθήκη από αδενικές τρίχες, ώστε να απομονώσει και να χαρακτηρίσει γονίδια που υπεισέρχονται στη βιοσύνθεση και μεταβολισμό των παραπάνω διτερπενίων. Τέλος, το εργαστήριο ασχολείται με το μοριακό μηχανισμό μορφογένεσης των αδενικών τριχών. Μελλοντικά, αυτό θα μας οδηγήσει στη γενετική βελτίωση του λάδανου εφαρμόζοντας βιοτεχνολογικές προσεγγίσεις (ΠΕΝΕΔ99 ΕΔ 637, ΠΕΝΕΔ2001 ΕΔ416).

http://www.pharm.auth.gr/kanellis/gr/intgr.htm pateraki http://web.auth.gr/biophyto/Pateraki.pdf


ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΟ

The Aristotle University of Thessaloniki document server is using CDSware, a free document server software. Aristotle University of Thessaloniki
URL: http://cds.lib.auth.gr/cgi-bin/cds/search?id=66724
Date: Mon 21 May 2007 19:54:25 EEST
Συγγραφέας:Author: Γιουψάνη, Αναστασία Τραϊανού
Τίτλος:Title:Χαρακτηρισμός και γονιδιακή εκφραση τεσσάρων συνθετασών των σεσκιτερπενίων από το Cistis Cretius ssp. Creticus
Πρόσθετος Τίτλος:Added Title:Characterization and gene expression of four sesquiterpene syntheses from Cistus creticus ssp. Creticus
Χρονολογία Έκδοσης:Publ. Date:2006

Περίληψη:Abstract: Το αρωματικό φαρμακευτικό φυτό Cistus creticus ssp. creticus (L.) της οικογένειας Cistaceae αναπτύσσεται στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου και ειδικότερα στην Κρήτη. Το φυτό αυτό έχει προσελκύσει το ερευνητικό ενδιαφέρον, διότι η ρητίνη 'λάδανο' που παράγει αποτελεί πηγή λαβδανικών διτερπενίων για τα οποία έχουν αποδειχθεί αντιμικροβιακές και κυτταροτοξικές ιδιότητες. Επομένως, κρίνεται συνολικά αξιόλογη η προσπάθεια απομόνωσης και χαρακτηρισμού γονιδίων που υπεισέρχονται στη βιοσύνθεση των τερπενίων του Cistus creticus ssp. creticus (L.). Σε αυτά τα γονίδια περιλαμβάνονται και οι συνθετάσες των σεσκιτερπενίων.Από την Ομάδα Βιοτεχνολογίας Φαρμακευτικών Φυτών του Εργαστηρίου Φαρμακογνωσίας του Τμήματος Φαρμακευτικής του Α.Π.Θ κατασκευάστηκε μία cDNA βιβλιοθήκη από τρίχες που απομονώθηκαν από τρία διαφορετικά αναπτυξιακά στάδια φύλλων του Cistus creticus ssp. creticus (L.). Αλληλούχιση και βιοπληροφορική ανάλυση 2000 τυχαίων cDNA κλώνων έδειξε ότι τέσσερις από αυτούς παρουσιάζουν υψηλή ομολογία με γονίδια που κωδικοποιούν συνθετάσες σεσκιτερπενίων από άλλα φυτά και περισσότερο με τη συνθετάση του γερμακρενίου D από το Populus balsamifera subsp. trichocarpa x Populus deltoeides. Η παρούσα μεταπτυχιακή εργασία έχει ως στόχο το χαρακτηρισμό και τη γονιδιακή έκφραση των τεσσάρων πιθανών συνθετασών των σεσκιτερπενίων από το Cistus creticus ssp. creticus (L.)Στα πλαίσια της παρούσας μεταπτυχιακής εργασίας, οι τέσσερις κλώνοι πιθανών συνθετασών σεσκιτερπενίων από το Cistus creticus ssp. creticus (L.) αλληλουχήθηκαν εκ νέου με την κατά Sanger μέθοδο της αυτοματοποιημένης DNA αλληλούχισης σε κύκλους. Ο ένας από τους κλώνους (αρ. 2532, CcSTPS2) μήκους 2053 ζευγών βάσεων (bp) αποτελεί πλήρους μήκους συμπληρωματικό DNA (cDNA) αναγνωστικού πλαισίου 1656 bp που κωδικοποιεί μία πρωτεΐνη 551 αμινοξέων (aa) με χαρακτηριστικά συνθετάσης σεσκιτερπενίων. Οι υπόλοιποι κλώνοι έχουν μήκος 661 bp (κλώνος αρ. 23, CcSTPS1), 856 bp (κλώνος αρ. 3037, CcSTPS4) και 1114 bp (κλώνος αρ. 2832, CcSTPS3). Στη συνέχεια, απομονώθηκε ολικό RNA από φυτά Cistus creticus ssp. creticus (L.) και πραγματοποιήθηκε ανάλυση κατά northern, με σκοπό τη μελέτη της γονιδιακής έκφρασης των τεσσάρων πιθανών συνθετασών σεσκιτερπενίων σε διάφορους φυτικούς ιστούς και σε φυτά που υπέστησαν καταπόνηση με μηχανικό τραυματισμό, καταπόνηση λόγω ξηρασίας και καταπόνηση λόγω επεξεργασίας με φυτικές ορμόνες (μεθυλιωμένο ιασμονικό οξύ, αιθυλένιο) και σαλικυλικό οξύ και συνδυασμούς αυτών. Επίσης, απομονώθηκε γενωμικό DNA από φυτά Cistus creticus ssp. creticus (L.) και πραγματοποιήθηκε ανάλυση κατά Southern, με σκοπό την εύρεση του αριθμού των αντιγράφων των συνθετασών σεσκιτερπενίων και την αποκάλυψη πιθανής πολυγονιδιακής οικογένειας αυτών των ενζύμων στο γονιδίωμα του Cistus creticus ssp. creticus (L.) Περίληψη:Abstract:The mediterranean medicinal aromatic plant Cistus creticus ssp. creticus (L) of Cistaceae family has been of particular research interest, since it secretes a characteristic resin called ladano which is a source of labdane-type diterpenes displaying antibacterial and cytotoxic activities.

Πλήρες Κείμενο:Full Text: http://cds.lib.auth.gr//archive.shtml?base=Griza&id=gri-2007-080
Aristotle University of Thessaloniki - Search - Submit - Help - Sitemap.
URL: < http://cds.lib.auth.gr/cgi-bin/cds/search >. Powered by CDSware v0.0.9. Revised 17 Mar 2003 19:09:47 EET by cds.support@snoopy.lib.auth.gr

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΡΗΤΗΣ UNIVERSITY OF CRETE

SITE: http://www.uoc.gr/
ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ : ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΚΑΤΕΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ
Καθηγητής στην Οργανική Χημεία
Τηλ: +30 2810 545026 Fax: +30 2810 545001
E-mail: kater@chemistry.uoc.gr
ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ SITE:
http://www.chemistry.uoc.gr/gr/personnel/faculty/katerinopoulos.htm

1 ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΟ


Ανάλυση φυσικών προιόντων από φυτά της χλωρίδας της Κρήτης Rosmarιnus officinalis L, Origanum dictamnus L και Cistus creticus ssp. creticus (L) Greuter et Burdet και διευκρίνηση της δομής ενός νέου συστατικού του αιθέριου ελαίου του C.

Γεωργία Παγώνα
2005pagona July 2005


Στην παρούσα εργασία μελετάται η σύσταση του αιθέριου ελαίου τριών φυτών & 65533; Rosmarinus officinalis L., Origanum dictamnus L. και Cistus creticus ssp. creticus (L.) Greuter et Burdet - τα οποία είναι χαρακτηριστικά της Κρητικής χλωρίδας. Τα αιθέρια έλαια περιέχουν δραστικές ουσίες οι οποίες προέρχονται κυρίως από τον δευτερογενή μεταβολισμό των φυτών και ουσιαστικά μέσω αυτών, τα φυτά «επικοινωνούν» με το περιβάλλον τους και καλύπτουν κάποιες από τις ζωτικές λειτουργίες τους όπως η αναπαραγωγή τους και η προστασία τους από έντομα και παράσιτα. Εκμεταλλευόμενοι τις ιδιότητες αυτές, μπορούμε να αναπτύξουμε οικολογικότερες και ασφαλέστερες για το περιβάλλον μεθόδους προστασίας των καλλιεργειών. Το πρώτο μέρος της μελέτης αυτής αφιερώθηκε στην ανάλυση της σύστασης των αιθέριων ελαίων των παραπάνω φυτών, την ταυτοποίηση των συστατικών τους, καθώς και τον προσδιορισμό της ποιότητας του εκάστοτε αιθέριου ελαίου με βάση τον τόπο προέλευσής τους. Παράλληλα πραγματοποιήθηκε, σε συνεργασία με το ΕΘ.Ι.Α.Γ.Ε. Ηρακλείου, μελέτη εντομοαποθητικότητας του αιθέριου έλαιου του Rosmarinous officinalis L, δίδοντας ικανοποιητικά αποτελέσματα. Στο δέυτερο μέρος της παρούσας εργασίας παρουσιάζονται τα αποτελέσματα της διευκρίνισης της δομής ενός νέου φυσικού προϊόντος που είχε απομονωθεί από το αιθέριο έλαιο της ρητίνης του φυτού Cistus creticus ssp. creticus L. και είχε χαρακτηριστεί ως 1,1,4a,6-τετραμεθυλο-5-μεθυλενο-1,2,3,4,4a,5,8,8a-οκταϋδρο- ναφθαλένιο. Με την χρήση πειραμάτων μονοδιάστατου και δισδιάστατου NMR αποσαφηνίστηκε η δομή του φυσικού προϊόντος. Πρόκειται για ένα σεσκιτερπένιο που ανήκει στην οικογένεια των ερεμοφιλενίων με την κατά UPAC ονομασία 1,2,3,4,6,7,8,8α-οκτάϋδρο-1,8α-διμέθυλο-7-(1-μεθυλεθένιλο)-ναφθαλένιο (1,2,3,4,6,7,8,8a-octahydro-1,8a-dimethyl-7-(1-methylethenyl) naphthalene).

This server operates at the University of Crete at Heraklion.

Send email to: dlib@libh.uoc.gr
ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ
http://www.dlib.libh.uoc.gr/Dienst/UI/2.0/Describe/uch.chemistry.msc/2005pagona?Language=English%20-%206k-

2 ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΟ


Συνθετικές προσεγγίσεις στα δριμανικα σεσκιτερπενια. Ανάπτυξη κοινήε συνθετικής μεθοδολογίας στη σύνθεση των cis ΚΑΙ trans 1,1,4a,6-τετραμέθυλο-5-μεθυλενο-1,2,3,4,4a,5,8,8a-οκταϋδροναφθαλενίων

Κωνσταντίνος Χατζέλλης
2002hatzellis July 2002


H λαδανιά (Cistus creticus, ssp creticus L., Greuter et Burdet) είναι ένας φρυγανώδης θάμνος, ο οποίος ενδημεί στην περιοχή της Μεσογείου, κυρίως στην Κρήτη. Κατά τις θερμές ημέρες του θέρους τα φύλλα του φυτού εκκρίνουν μία αρωματική ρητίνη με φαρμακευτική δράση [1], η οποία ονομάζεται από τους γηγενείς «λάδανο» και έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως στη λαϊκή ιατρική. Ένα από τα συστατικά του αιθέριου ελαίου της ρητίνης έχει ταυτοποιηθεί ως δριμανικό σεσκιτερπένιο και συγκεκριμένα ως το 1,1,4a,6-τετραμεθυλο-5-μεθυλενο-1,2,3,4,4a,5,8,8a-οκταϋδρο-ναφθαλένιο [1, 2] (σχήμα 1). Δεδομένου ότι η cis ή trans γεωμετρία του συμπυκνωμένου δεκαλινικού συστήματος δεν έχει αποσαφηνιστεί μέχρι σήμερα, το ερευνητικό μας πρόγραμμα απέβλεπε σε δύο στόχους: α) Στον σχεδιασμό ενός ευέλικτου συνθετικού σχήματος το οποίο θα περιελάμβανε ένα σημαντικό αριθμό κοινών συνθετικών ενδιαμέσων και με απλές τροποποιήσεις της συνθετικής πορείας θα οδηγούσε και στα δύο cis / trans ισομερή β) Την ολική σύνθεση των δύο ισομερών και την τελική σύγκριση των φασματοσκοπικών τους χαρακτηριστικών με αυτά του φυσικού προϊόντος Κατά την ερευνητική αυτή εργασία πραγματοποιήθηκε ο πρώτος μας στόχος, ενώ ο δεύτερος επιτεύχθηκε μέχρι του σημείου της σύνθεσης του cis ισομερούς σε καθαρότητα 85%. Σύγκριση των φασματοσκοπικών δεδομένων που προέκυψαν από την εργασία αυτή, με αυτά της βιβλιογραφίας για το trans ισομερές και για το φυσικό προϊόν πιστοποιεί ότι το τελευταίο δεν έχει την προτεινόμενη δομή.

This server operates at the University of Crete at Heraklion.

Send email to dlib@libh.uoc.gr
ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ
dlib.libh.uoc.gr/Dienst/UI/2.0/Describe/uch.chemistry.msc/2002hatzellis?Language=English - 5k

Ινστιτούτο Ελιάς και Υποτροπικών Φυτών Χανίων

SITE : http://www.nagref-cha.gr

Άρωμα Κρήτης
Του Κώστα Δ. ΟικονομάκηΓεωπόνου,
Ερευνητή στο ΙνστιτούτΕλιάς Χανίων

Λαδανιά

Λίγο πιο πάνω τούς παρουσιάζω ολάνθιστη, λαμπερή με ρόδινα τσαλακωμένα πέταλα των λουλουδιών της τη "λαδανιά" (Cistus creticus), τον "αγκίσαρο" των Κρητικών που ευωδιάζει τον τόπο με τη μυρωδιά του ρετσινιού που παράγει και που δεν είναι άλλο από το μύρο της Αγίας Γραφής. Μα, αυτό είναι rock-rose, το έχουμε στον κήπου του σχολείου μου για καλλωπιστικό, αναφωνεί η Τζο! Εμείς εδώ προτιμούμε του Ιβίσκους για καλλωπιστικά (…), της απαντώ. Το ρετσίνι αυτό με το όνομα "λάδανον", τους λέω, αναφέρεται από τον Ηρόδοτο, ενώ ο Διοσκουρίδης δίνει μια λεπτομερή περιγραφή του τρόπου συλλογής του από τα γένια και τα πόδια των τράγων και των κατσικιών πάνω στα οποία κολλά, αλλά και με ένα εργαλείο με σχοινιά όπως γίνεται και σήμερα, ενώ του καταλογίζει ιδιότητες στηρικτικές των τριχών, θερμαντικές και στυπτικές. Σήμερα το ρετσίνι, που λέγεται από τους ντόπιους "αλάδανος" (τους τονίζω και εδώ το θαύμα της συνέχειας της ελληνικής γλώσσας μέσα από τους αιώνες, τους λογής κατακτητές και κατατρεγμούς), συλλέγεται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο και κατά "παγκόσμια αποκλειστικότητα" από τους κατοίκους του ορεινού χωριού Σίσσες Μυλοποτάμου Ρεθύμνης και εξάγεται στις αραβικές χώρες όπου χρησιμοποιείται σαν θυμίαμα. Η εργαστηριακή έρευνα έδωσε τελευταία πολλές πληροφορίες για τις ουσίες που περιέχει ο αλάδανος αλλά και τις ιδιότητές τους, δικαιώνοντας τους Μυλοποταμίτες που τον χρησιμοποιούν ακόμα και κατά του καρκίνου της μήτρας.

ΕΘΝΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ – ΕΘ.Ι.ΑΓ.Ε.

SITE:http://www.nagref.gr/

Προοπτικές προώθησης του κλαδου των
Αρωματικών & Φαρμακευτικων Φυτών
στην Ελλάδα.

Πρόταση ενός ολοκληρωμένου μοντέλου εφαρμογής
SITE:http://www.agrotypos.gr/arthra/arthro_08_2005.asp
Δρ. Μιλτιάδης Τσόγκας
Address
Forest Research Institute, Terma Alkmanos, Athens 115.28, Greece
Tel. +301 7784344,
Fax +301 7784602,
e-mail: miltos@fria.gr

Απόφαση _ _99/ 22-2 –2007 ΤΟΥ Π.Α.Σ.ΣΙΣΩΣ

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΑΘΛΗΤΙΚΟΣΣΥΛΛΟΓΟΣ ΣΙΣΩΝ Σίσες 22 / 2/2007
«ΑΣΤΑΛΙ» ΕΤΟΣ ΙΔΡΥΣΕΩΣ 1984 ΣΙΣΕΣ ΜΥΛΟΠΟΤΑΜΟΥ - ΡΕΘΥΜΝΟ ΚΡΗΤΗΣ –Τ.Κ. 74057
ΑΦΜ 999271562 – ΔΟΥ ΡΕΘΥΜΝΗΣ

Απόφαση _ _99/ 22-2 –2007

Σήμερα Πέμπτη 22-2-2007 και ώρα 20:00 συνεδρίασε το Διοικητικό Συμβούλιο του Πολιτιστικού και Αθλητικού Συλλόγου Σισών στις Σίσες :

ΘΕΜΑ: «Ανάδειξη του φυτού Cistus Creticus spp. Creticus και της ρητίνης αλάδανο, που αυτό παράγει, στην ευρύτερη περιοχή του τόπου μας».
Το Δ.Σ του Π.Α.Σ Σισών λαμβάνοντας υπόψη, πλήθος ιστορικών, επιστημονικών και βιβλιογραφικών πηγών για το φυτό Cistus Creticus spp. Creticus (αγκίσαρος ή αλαδανία) και για την ρητίνη αλάδανο ή λάδανο, που αυτό παράγει όπως :
1.Τις ιστορικές αναφορές του Ηροδότου (στο 122, της Θάλειας) και του Διοσκουρίδη (Περί ύλης Ιατρική Α’ 97)
2.Την περιήγηση του Γάλλου βοτανολόγου Joseph Pitton de Tournefort το 1700 «Ταξίδι στην Κρήτη και τις νήσους του αρχιπελάγους», Πανεπιστημιακές Εκδώσεις Κρήτης, Ηράκλειο 2003.
3.Τη χρήση του αλαδάνου στην παρασκευή του Άγιου Μύρου.
4.Το διήμερο εκπαιδευτικό σεμινάριο της Ελληνικής Εταιρίας Εθνοφαρμακολογίας με τίτλο «Το Κρητικό Λάδανο», 13 και 14 Ιουλίου 1996, στο Μπαλί Ρεθύμνου.
5.Το εκπαιδευτικό σεμινάριο του σχολείου με τίτλο «Αλαδανιά, το αρωματικό φυτό του τόπου μου» που πραγματοποιήθηκε την περίοδο 2004-2005.
6.Τις δημοσιεύσεις από την εφημερίδα «Τα Νέα» στις 21/05/2002 και 9/2/2007 και από το περιοδικό «7 ημέρες» της «Καθημερινής» στις 26/09/2006 με τίτλο «Βοτάνια και αποστάγματα - Για καλό και για κακό...».
7.Μελέτες που δημοσιεύτηκαν σε έγκριτα διεθνή περιοδικά.
8.Τις φαρμακευτικές και αρωματικές ιδιότητες που έχει το φυτό και η ιδιαίτερα η ρητίνη λάδανο.
9.Τις πολλές προφορικές παραδόσεις του τόπου μας, όπως επίσης τον μοναδικό χειρωνακτικό τρόπο, που η ρητίνη συλλέγεται για πολλούς αιώνες (ακόμη και σήμερα) στη ευρύτερη περιοχή του χωριού μας

Το γεγονός ότι το είδος της ρητίνης αλάδανο που παράγεται σε άλλες περιοχές, όπως νότια Γαλλία, Ισπανία κ.α. είναι από άλλο είδος φυτού το Cistus ladanifer (και με βιομηχανικό τρόπο), καθιστά την παραγωγή του προϊόντος ακόμη πιο μοναδική και πολύτιμη για τον τόπο μας. Η ρητίνη που παράγεται από το φυτό Cistus creticus spp. Creticus έχει καλύτερες φαρμακευτικές και αρωματικές ιδιότητες.Για τους αυτούς λόγους επιδιώκουμε:Την ανάδειξη και την διατήρηση του φυτού Cistus Creticus spp. Creticus και της ρητίνης αλάδανο που με μηχανικό και παραδοσιακό τρόπο συλλέγεται στην ευρύτερη περιοχή, για την πολιτιστική, περιβαλλοντική, τουριστική και οικονομική ανάπτυξη του τόπου μας.Την πιστοποίηση του αλαδάνου ως προϊόν «Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης –ΠΟΠ» με την ονομασία «Κρητικό λάδανο». Ειδικότερα, με τις αναφορικά συνθήκες της παγκόσμιας οικονομίας που διαμορφώνονται, το φυτό Cistus creticus spp. Creticus (λαδανιά η αγκίσαρος) και η ρητίνη λάδανο η αλάδανο αποκτούν ιδιαίτερη σημασία στο διεθνές ανταγωνιστικό περιβάλλον για την τοπική οικονομία.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΝΥΚΤΑΡΗΣ
ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΡΑΣΟΥΛΗΣ

ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΑΛΑΔΑΝΟΥ

<- Γαληνοί











<- Γαληνοί

<-Γύρω-γυαλιά
















<-Γύρω-γυαλιά















<-Γαληνοί

Τοπία που έχουν καταστραφεί από πυρκαγιές αλλά λόγω της επικράτηση του κίσθου (Cistu) μέσα σε λίγο καιρό είναι πράσινα . αν η καταστροφή γινόταν σε οπουδήποτε άλλο σημείο με το ίδιο επίπεδο βροχοπτώσεων το τοπίο θα ερημωνότανε.

Το κύριο χαρακτηριστικό των περιοχών αυτών είναι το έντονο άρωμα ιδιαίτερα την εποχή του αλάδανου, Μάιο ως Σεπτέμβριο.